รุ่งเช้าวันถัดมา ดวงอาทิตย์โผล่พ้นขอบฟ้า
แสงแดดกลางฤดูร้อนสาดส่องทั่วเมืองเล็กอย่างเหมียนโจว หลังเสียงอึกทึกจากงานเลี้ยงและการเปรียบเทียบแข่งขันกันทางโลกีย์จางหายไป ทั้งเมืองก็กลับคืนสู่ความสงบ
ฉีถงเหวยนอนจนตื่นเองตามธรรมชาติ จิตใจปลอดโปร่งขึ้นมากแล้ว
ความตกตะลึง ความอึดอัดใจ และความเสียใจของคนกลุ่มนั้นในห้องจินซิ่วเมื่อคืน สำหรับเขาแล้วเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยที่ไม่สำคัญ
อคติของหลี่เมิ่งเหยา คำเยาะเย้ยของหวังฮ่าว ความทะนงตนของฉินเฟิ่น และการดูแคลนของครูที่ปรึกษา หากเป็นชีวิตของคนทั่วไป บางทีคงเป็นเรื่องเสียหน้าครั้งใหญ่
แต่สำหรับฉีถงเหวย ผู้กุมเงินก้อนโตสี่ร้อยแปดสิบล้านและมีความทรงจำเกี่ยวกับอนาคตยี่สิบปี เรื่องพวกนั้นช่างไร้เดียงสาจนน่าขำ
แล้วอย่างไรถ้าสอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่ติด แล้วอย่างไรถ้าได้วุฒิจากมหาวิทยาลัยระดับสาม
การสอบเข้ามหาวิทยาลัยปี 2003 อาจกักขังชีวิตคนทั่วไปไว้ได้ แต่ไม่อาจกักขังเขา ผู้เกิดใหม่ที่ท้าทายชะตาฟ้าลิขิตได้
เพื่อนร่วมชั้นที่กำลังภาคภูมิใจกับคะแนนของตนยังคงใช้วุฒิการศึกษาเพียงใบเดียวมากำหนดอนาคต โดยไม่รู้เลยว่าจุดสูงสุดในชีวิตที่พวกเขามองเห็นนั้น เป็นเพียงจุดเริ่มต้นที่ต่ำที่สุดในชีวิตอนาคตของเขาเท่านั้น
หลังจากนั้น ฉีถงเหวยก็ตัดขาดจากการเข้าสังคมที่ไร้ประโยชน์ทั้งหมดอย่างเด็ดขาด
เพื่อนร่วมชั้นหลายคนพยายามติดต่อเขาผ่านคิวคิวและโทรศัพท์ บ้างแสร้งขอโทษเพื่อเอาใจ บ้างคิดจะเกาะเกี่ยวจึงพยายามดึงเขาเข้าพวก และบางคนก็อยากสืบหาความลับที่จู่ ๆ เขาก็ร่ำรวยขึ้นมา
ฉีถงเหวยไม่ใส่ใจและปฏิเสธทุกคนโดยไม่ยกเว้น
คนละเส้นทาง ย่อมร่วมทางกันไม่ได้