วันที่ 27 มิถุนายน ฟ้ายังสลัว แสงอรุณเริ่มเผยโฉม
ฉีถงเหวยตื่นแต่เช้า ค่อย ๆ จัดเรียงสลากที่ถูกรางวัลทั้งหนึ่งร้อยยี่สิบใบทีละใบ ใส่ลงในซองหนังวัวสะอาด แล้วเก็บไว้แนบตัวอย่างมิดชิด
ทรัพย์สินไม่ควรเปิดเผยให้ใครรู้ เป็นสัจธรรมที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงมาตั้งแต่โบราณ
หากเงินรางวัลมหาศาลก้อนนี้รั่วไหลออกไป ย่อมต้องพัวพันกับปัญหาไม่รู้จบ ไม่เพียงจะทำลายชีวิตเรียบง่ายสงบสุขของพ่อแม่ แต่ยังอาจนำภัยที่ไม่คาดคิดมาให้อีกด้วย
“ถงเหวย ออกไปแต่เช้าแบบนี้จะไปไหนหรือ” จ้าวกุ้ยหลานถืออาหารเช้าร้อน ๆ เดินออกมาจากครัว ก่อนถามด้วยสีหน้าสงสัย
ฉีถงเหวยหาข้ออ้างขึ้นมาตามสบาย “แม่ครับ ผมจะเข้าเมืองหลวงของมณฑล ไปเจอเพื่อนร่วมชั้นสักสองสามคน เย็นนี้ก็กลับแล้วครับ”
จ้าวกุ้ยหลานไม่ได้สงสัยแม้แต่น้อย เพียงกำชับให้เขาระวังตัวระหว่างทาง และบอกให้พกเงินติดตัวไปให้มากหน่อย
ฉีถงเหวยพยักหน้ารับ ก่อนหันหลังออกจากบ้าน มุ่งตรงไปยังสถานีรถโดยสารระยะไกลเมืองเหมียนโจว
สถานียังคงเหมือนในความทรงจำ
ต้นหวงเกอที่หน้าสถานียังคงอยู่ เงาไม้ทอดคลุมห้องขายตั๋วไปครึ่งหนึ่ง
ฉีถงเหวยซื้อตั๋วรถเที่ยวถัดไปจากเหมียนโจวไปหรงเฉิง แล้วเลือกที่นั่งริมหน้าต่าง
ระหว่างทางสองชั่วโมง สองข้างทางเต็มไปด้วยทิวทัศน์ของเมืองเก่าแก่ ไกลออกไปเป็นผืนนาที่ทอดต่อกันเป็นแถบ บางครั้งมีรถบรรทุกแล่นสวนมา พัดฝุ่นฟุ้งตลบขึ้นมา
หรงเฉิงในปี 2003 ยังไม่ทันรุ่งเรืองเฟื่องฟูเหมือนในยุคหลัง แต่ทุกหนแห่งกลับซ่อนโอกาสแห่งยุคสมัยที่ยังไม่ปะทุออกมา
อินเทอร์เน็ตเพิ่งเริ่มก่อตัว ตลาดอสังหาริมทรัพย์เพิ่งตั้งต้น ตลาดหุ้นกำลังให้ผลตอบแทน โอกาสทางธุรกิจจากชื่อโดเมน... ทองคำมีอยู่ทั่วทุกแห่ง รอเพียงคนช่างสังเกตมาขุดค้น
ฉีถงเหวยผู้กุมทุนมหาศาลถึงสี่ร้อยแปดสิบล้าน หอบหิ้วความทรงจำเกี่ยวกับยุคสมัยในอีกยี่สิบปีข้างหน้า ย่อมถูกกำหนดให้สร้างคลื่นลมทางธุรกิจของตนเองขึ้นบนผืนแผ่นดินแห่งนี้
เมื่อมาถึงหรงเฉิง ฉีถงเหวยก็ไม่มีอารมณ์จะเดินเล่นเที่ยวชม เขาขึ้นแท็กซี่ตรงไปยังศูนย์สลากกินแบ่งรัฐบาลมณฑลฮั่นตงทันที
ยืนอยู่ใต้ตึกสำนักงานอันโอ่อ่าและสง่างาม เขาเงยหน้ากวาดตามองรอบหนึ่ง ก่อนก้าวเท้าอย่างสงบนิ่ง เดินตรงเข้าไปในโถงบริการ
พนักงานหน้าเคาน์เตอร์เห็นดังนั้นก็เดินเข้ามาสอบถามอย่างสุภาพ “สวัสดีค่ะ ต้องการติดต่อทำธุระอะไรคะ”
“มาขึ้นเงินรางวัลครับ” ฉีถงเหวยตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ
พนักงานยิ้มตอบ “รางวัลจำนวนไม่มากสามารถขึ้นเงินได้ที่จุดจำหน่ายค่ะ ส่วนรางวัลก้อนใหญ่ทางเรารับดำเนินการให้ ไม่ทราบว่าคุณถูกรางวัลประมาณเท่าไหร่คะ”
ฉีถงเหวยไม่อธิบายให้มากความ เขาหยิบซองหนังวัวที่เก็บไว้แนบตัวออกมา แล้วส่งสลากทั้งปึกให้เธอ
พนักงานรับไปพร้อมรอยยิ้ม ตอนแรกยังมีสีหน้าสบาย ๆ ไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก แต่พอสายตากวาดผ่านหมายเลขและงวดบนสลาก ปลายนิ้วก็ชะงักกึก รอยยิ้มบนใบหน้าพลันแข็งค้าง
รูม่านตาของเธอหดเล็กลง ลมหายใจถี่กระชั้นขึ้นทันที รีบหยิบเครื่องตรวจสอบมาตรวจเทียบซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ครั้งหนึ่ง สองครั้ง สามครั้ง... ตรวจสอบซ้ำถึงเจ็ดครั้ง เครื่องก็แสดงผลเหมือนเดิมทุกครั้ง หมายเลขถูกต้อง งวดตรงกัน ถูกรางวัลเต็มจำนวน!
มือของพนักงานสั่นเล็กน้อย ใบหน้าแดงก่ำ ไม่กล้าละเลยแม้แต่นิดเดียวอีกต่อไป เธอลุกขึ้นกล่าวอย่างนอบน้อมทันที “คุณผู้ชาย กรุณารอสักครู่นะคะ! ดิฉันจะไปเชิญผู้อำนวยการศูนย์มาเดี๋ยวนี้ค่ะ!”
พูดจบ เธอก็รีบเดินกึ่งวิ่งเข้าไปในสำนักงานด้านใน
ไม่นานนัก ชายวัยกลางคนในชุดสูทเรียบร้อย ท่าทางสุขุม ก็เดินออกมาอย่างรวดเร็ว เขาคือผู้อำนวยการศูนย์สลากกินแบ่งรัฐบาลประจำมณฑลนั่นเอง
ผู้อำนวยการเดินเข้ามาหาฉีถงเหวยด้วยตัวเอง แล้วยื่นมือมาจับมือทักทาย แววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและจริงจังอย่างยิ่ง “คุณครับ ยินดีด้วย! คุณคือผู้ถูกรางวัลพิเศษที่ได้รับเงินรางวัลต่อครั้งสูงที่สุดทั่วประเทศ นับตั้งแต่หวยสองสีเริ่มจำหน่าย!”
...
เงินรางวัลก่อนหักภาษีจำนวนหกร้อยล้าน ต่อให้เป็นอีกยี่สิบปีข้างหน้าก็ยังถือเป็นรางวัลใหญ่ระดับประเทศ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงปี 2003!
ผู้อำนวยการเป็นผู้ดูแลขั้นตอนการขึ้นเงินรางวัลด้วยตัวเองตลอดทั้งกระบวนการ และแสดงท่าทีเคารพนอบน้อมเป็นอย่างยิ่ง
ตามคำขอของฉีถงเหวย การขึ้นเงินรางวัลครั้งนี้ถูกเก็บเป็นความลับอย่างเคร่งครัด ปฏิเสธการสัมภาษณ์จากสื่อทุกสำนัก และห้ามถ่ายภาพหรือวิดีโอเผยแพร่ต่อสาธารณะ
พนักงานนำหัวคลุมรูปแพนด้าแบบพิเศษมาให้ฉีถงเหวยสวมเพื่อปกปิดใบหน้า และด้วยรายละเอียดนี้เอง ต่อมาชาวเน็ตทั่วทั้งอินเทอร์เน็ตจึงเรียกผู้ถูกรางวัลใหญ่ลึกลับคนนี้ว่า “พี่แพนด้า”
หลังผ่านขั้นตอนลงทะเบียนรับรางวัล คำนวณภาษี และลงนามยืนยันข้อตกลงต่าง ๆ
เมื่อคำนวณและยืนยันเสร็จสิ้น เงินรางวัลที่ได้รับจริงหลังหักภาษีคือสี่ร้อยแปดสิบล้าน
เพื่อหลีกเลี่ยงความเสี่ยงทางการเงิน ฉีถงเหวยได้เตรียมเปิดบัญชีธนาคารไว้สามบัญชีล่วงหน้า แล้วแบ่งเงินรางวัลก้อนใหญ่ออกเป็นส่วน ๆ โอนฝากเข้าทั้งสามบัญชีอย่างปลอดภัยเป็นงวด ๆ เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีข้อผิดพลาด
เมื่อยืนยันแล้วว่าเงินรางวัลทั้งหมดจะทยอยโอนเข้าบัญชีธนาคารของเขาภายในหนึ่งสัปดาห์ ฉีถงเหวยจึงค่อยวางใจได้อย่างแท้จริง หลังจากกังวลมานาน
ตอนเดินออกจากศูนย์สลากกินแบ่งรัฐบาลก็เป็นเวลาบ่ายสามโมงแล้ว
แสงแดดอุ่นส่องลงบนถนนในหรงเฉิง รถราวิ่งขวักไขว่ ผู้คนพลุกพล่าน บรรยากาศมีชีวิตชีวาและเจริญรุ่งเรือง
คนเดินถนนต่างเร่งฝีเท้า บางคนตรากตรำทำงานเพื่อเงินเดือนเดือนละไม่กี่พัน บางคนกลุ้มใจกับค่าเล่าเรียนหลายหมื่น และบางคนก็ยังคงมีความสุขหรือทุกข์ใจไปตามคะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัย
มีเพียงฉีถงเหวยที่หลุดพ้นจากพันธนาการทางโลก บรรลุอิสรภาพทางการเงินอย่างสมบูรณ์ และยืนอยู่บนจุดสูงส่งที่คนธรรมดาไม่อาจเอื้อมถึงได้ตลอดชีวิต
แต่ในใจเขาไม่มีความคิดจะเสพสุขฟุ่มเฟือยแม้แต่น้อย สิ่งแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวกลับเป็นสุขภาพของแม่
ความเสียดายที่แม่จากไปก่อนวัยอันควรเพราะโรคร้ายในชาติก่อน ฝังลึกอยู่ในใจไม่รู้ลืม
ชาตินี้เมื่อมีเงินแล้ว สิ่งแรกที่เขาจะทำคือพาแม่มาหรงเฉิง เพื่อตรวจสุขภาพอย่างละเอียดด้วยเทคโนโลยีชั้นสูง ให้ผู้เชี่ยวชาญระดับแนวหน้าตรวจหาสาเหตุของโรค และดูแลให้แม่ปลอดภัยไร้โรคภัยไปทุกปี
นี่คือปณิธานแรงกล้าที่สุดนับตั้งแต่เขาได้เกิดใหม่ และเป็นความหมายสำคัญที่สุดของการร่ำรวยขึ้นมาในชั่วข้ามคืน
เมื่อปรับอารมณ์ให้สงบลงแล้ว ฉีถงเหวยก็ขึ้นรถโดยสารเที่ยวกลับอย่างเงียบ ๆ มุ่งหน้ากลับไปยังเหมียนโจว
เมื่อถึงบ้าน ฟ้าก็เริ่มมืดลงแล้ว
จ้าวกุ้ยหลานรีบเดินเข้ามาถามด้วยความเป็นห่วง “ออกไปเที่ยวมาทั้งวัน เหนื่อยไหมลูก”
ฉีถงเหวยยิ้มบาง ๆ แล้วตอบเสียงเบา “ไม่เหนื่อยครับ แค่ไปเจอเพื่อนร่วมชั้นมานิดหน่อย”
...