วันหยุดชาติยังเหลืออีกเพียงสองวัน สนามสอบการสอบตัดเลนส์สองของโรงเรียนสอนขับรถชั้นนำทางตะวันออกของเมืองเต็มไปด้วยผู้คนและเสียงอึกทึก
ฉีถงเหวยเข้าสนามสอบตามเวลาที่นัดหมายไว้ เพื่อรอเข้าสอบ
ขึ้นรถ ตรวจสอบตัวตน
ถอยรถเข้าช่องจอด จอดเทียบข้าง ขับตามทางโค้ง เลี้ยวฉาก และออกตัวบนทางลาดชัน
ทุกขั้นตอนดำเนินไปอย่างต่อเนื่องราบรื่น มุมการหมุนพวงมาลัย การควบคุมคันเร่งและคลัตช์ล้วนเป็นไปอย่างเป็นธรรมชาติ
…………
รถแล่นไปถึงเส้นชัยอย่างมั่นคง เสียงประกาศดังขึ้นว่า “สอบผ่าน”
ฉีถงเหวยเปิดประตูรถลงมา ครูฝึกระดับทองที่รออยู่ด้านนอกรีบเดินเข้ามาหา ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความยินดี
“ฉีถงเหวย! ยินดีด้วย ยินดีด้วย ผ่านตั้งแต่ครั้งแรกเลย! ที่เหลือก็มีการสอบตัดเลนส์สามกับการสอบตัดเลนส์สี่ ซึ่งง่ายกว่ามาก รอรับแจ้งเวลาก็พอ อีกไม่นานก็ได้ใบขับขี่แล้ว”
“ขอบคุณครูฝึกที่คอยชี้แนะตลอดช่วงที่ผ่านมา” ฉีถงเหวยกล่าวขอบคุณอย่างสุขุม เขารู้ดีว่าการสอบที่เหลือไม่จำเป็นต้องไปเข้าสอบเองแล้ว เพราะจะมีคนจัดการแทนเขา
เมื่อเดินออกจากสนามสอบ ก็เห็นรถโตโยต้าพราโดสีดำจอดอยู่ริมถนน
พอขึ้นรถ ซุนเผิงก็หันมามองฉีถงเหวย ในดวงตาแฝงรอยยิ้ม
“เจ้านาย สอบการสอบตัดเลนส์สองผ่านไปได้ด้วยดี ถือว่าจัดการธุระไปได้เรื่องหนึ่งพอดี วันนี้ก็มีเวลาเหลือเฟือ ถนนสนามบินใต้มีโชว์รูมรถนำเข้าแบบ 4S อยู่หลายแห่ง จะถือโอกาสแวะไปดูหน่อยไหมครับ? ต่อไปต้องเดินทางไปกลับระหว่างเหมียนโจวกับหรงเฉิง คงพึ่งรถรับส่งส่วนตัวตลอดไปไม่ได้ มีรถส่วนตัวสักคันจะสะดวกกว่ามากครับ”