เดินจนเมื่อยขา ทั้งสองคนก็เลี้ยวเข้าไปในคาเฟ่บรรยากาศดีตรงหัวมุมถนน แล้วเลือกนั่งโซฟาริมหน้าต่าง
ลาเต้เย็นกับชีสเค้กถูกยกมาเสิร์ฟ หนานซุ่นฮวาตักครีมเข้าปากคำหนึ่ง ก่อนจะขยับเข้ามาใกล้อย่างมีลับลมคมใน แล้วลดเสียงลง “จริงสิ พี่ ฉันมีเรื่องจะเล่าให้ฟัง”
มู่ซีหร่านเงยหน้าขึ้น ดวงตากลมสวยฉายแววสงสัยเล็กน้อย “เรื่องอะไรเหรอ?”
“เวลาว่าง ๆ ฉันชอบเขียนเรื่องสั้นลงอินเทอร์เน็ตฟรี ๆ ฆ่าเวลา” หนานซุ่นฮวาขยิบตา แววเจ้าเล่ห์แทบล้นออกมาจากดวงตา “ช่วงนี้เพิ่งเปิดเรื่องใหม่ เป็นเรื่องของประธานบริษัทหน้าตายกับเลขาสาวน่ารักใส ๆ ส่วนต้นแบบน่ะ... พี่ก็รู้อยู่แล้วนี่”
เธอโบกโทรศัพท์ไปมา ยิ้มเจ้าเล่ห์ “ในเรื่องมีฉากวาบหวิวอยู่บ้างนะ แต่ฉันเปลี่ยนชื่อหมดแล้ว ไม่มีใครจำได้หรอก”