หลิ่วจื่ออวี๋หลบไปรักษาตัวอยู่ที่บ้าน ตั้งแต่ต้นจนจบก็ไม่เคยมาเยี่ยมมู่เยว่จางแม้แต่ครั้งเดียว
ไม่มีความเห็นอกเห็นใจให้เลยสักนิด กระทั่งความคิดจะรับมู่เยว่จางเข้าจวนมาเป็นอนุก็ไม่มี
มู่เยว่จางทนรับความแตกต่างราวกับตกจากสรวงสวรรค์ลงสู่ก้นเหวเช่นนี้ไม่ไหว!
ทนไม่ได้ที่คนซึ่งเมื่อก่อนเคยก้มหัวประจบเธอ บัดนี้กลับกล้าถ่มน้ำลายใส่แทบเท้า
ยิ่งทนไม่ได้ที่มู่ซีหร่านสวมชุดหรูหราของฮูหยินซื่อจื่อ เสวยสุขกับทุกสิ่งที่เดิมควรเป็นของเธอ
เธอกำสัญญาที่นาที่ดินส่วนตัวผืนสุดท้ายไว้ในมือ แววตาวูบไหวด้วยประกายมืดหม่นอย่างดื้อรั้น
เธอจะเสี่ยงเป็นครั้งสุดท้าย
ลงมือครั้งใหญ่สักหน
ถ้าสำเร็จ ก็จะชิงทุกสิ่งที่เสียไปกลับคืนมาได้
ถ้าพลาด อย่างมากก็แค่ตายกันไปข้าง
และในมือเธอยังมีไพ่ใบหนึ่งที่ไม่มีใครรู้
หวังซื่อ แม่นมที่เลี้ยงดูมู่ซีหร่านจนเติบโตในตอนนั้น มีความสัมพันธ์กับเธอค่อนข้างดีทีเดียว