“ต่อไปคุณก็จะเป็นนายหญิงใหญ่ของจวนแล้ว พอซื่อจื่อแต่งภรรยาเอกเมื่อไร คุณก็จะได้เป็นฮูหยินซื่อจื่อ”
มู่ซีหร่านก้มหน้าจิบซุปโสม สีหน้าไม่ได้แปลกใจอะไร
เรื่องพวกนี้ล้วนเป็นชะตาที่กำหนดไว้ในเนื้อเรื่องแต่แรก เสิ่นจิงหลานควรได้รับสืบทอดบรรดาศักดิ์อยู่แล้ว
ฮว่าชุนปรนนิบัติเช็ดปากให้นาง ก่อนอดพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นขึ้นมาไม่ได้ “นายหญิงใหญ่ไม่รู้หรอกค่ะ เมื่อครู่พอคุณเป็นลมล้มลงหน้าหลุมศพ ซื่อจื่อก็รีบเข้ามาประคองทันที กลัวคุณจะกระแทกหรือบาดเจ็บ ถึงกับอุ้มคุณกลับขึ้นรถม้าด้วยตัวเองเลยนะคะ! ระหว่างทางยังเดินเบามากด้วย!”
นางหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนขยับเข้ามาใกล้แล้วลดเสียงลง “หมอประจำจวนบอกว่าคุณเป็นลมเพราะกลัดกลุ้มสะสมมานาน เลือดลมพร่อง เลยจัดยาบำรุงมาให้ไม่น้อย ซื่อจื่อตั้งใจฟังมากเลยค่ะ บ่าวดูแล้ว ซื่อจื่อใส่ใจคุณจริง ๆ”