มู่ซีหร่านหน้าแดงวาบขึ้นมาทันที เธอยกมือฟาดแขนเขาเบา ๆ
“พี่พูดอะไรเนี่ย!”
“เขาเป็นเยาวชนปัญญาชนจากในเมือง มีความรู้ มีอนาคต ส่วนฉันก็แค่เด็กสาวบ้านนาที่โตมาในชนบท เราไม่มีทางได้คบกันหรอก”
แต่มู่จิ่งถังกลับเบ้ปาก สีหน้ามั่นใจเต็มที่
“เขาชอบเธอ พี่ดูออก”
“ไม่ใช่นะ...” มู่ซีหร่านยิ่งลนลาน สายตาเลิ่กลั่ก เผลอเหลือบมองไปทางกำแพง
มู่จิ่งถังโบกมือ ทำท่าราวกับเป็นคนมีประสบการณ์
“ก็ได้ เธอยังไม่ต้องตอบตกลง ปล่อยให้เขาตามจีบไปก่อน ดูสิว่าเขาจะทำอะไรเพื่อจีบเธอได้อีก”
“ทดสอบเขาสักหน่อยแล้วค่อยว่ากัน”
มู่ซีหร่าน: “...”
เธอถอนหายใจ ก่อนหมุนตัวเดินออกจากลานบ้าน
ไม่คุยแล้ว
ยิ่งพูดยิ่งยุ่ง!
-
ตอนแบ่งเนื้อ ผู้ใหญ่บ้านกำมีดเชือดหมูที่มันเยิ้มไว้แน่น