นางไม่เคยรับเงินเลย แต่ของขอบคุณที่แต่ละตระกูลส่งมาให้ ทั้งเครื่องประดับอัญมณี ผ้าแพร และสมุนไพรล้ำค่า กองจนเต็มหีบเต็มตู้ มูลค่าสูงกว่าค่าตรวจรักษาถึงสิบเท่าหรือมากกว่านั้น
เมื่อเป็นเช่นนี้อยู่หลายครั้ง มู่ซีหร่านก็ทำกำไรได้เป็นกอบเป็นกำ
หลังจากมู่ซีหร่านส่งแขกกลับแล้ว นางก็เดินเอื่อย ๆ กลับมายังเรือนซงเฮ่อ ก่อนจะเห็นชายสามคนยืนรอนางอยู่ใต้ระเบียง
เด็กน้อยสองคนพอเห็นนางก็รีบกางแขน ร้องเรียกเสียงอ้อแอ้ว่า “ท่านแม่” แล้ววิ่งขาสั้น ๆ ตุ้บตั้บเข้ามาหา
เสิ่นเยี่ยนหานก้าวเร็ว ๆ เข้ามาประคองนางไว้ มือยกขึ้นจัดปอยผมข้างขมับให้อย่างเป็นธรรมชาติ ก่อนก้มหน้าถามว่าเหนื่อยไหม
มู่ซีหร่านจงใจทำหน้ามุ่ย พยักหน้าบอกว่าเหนื่อย เอวก็ปวดด้วย
เสิ่นเยี่ยนหานพลันรู้สึกสงสาร เขาเอื้อมมือโอบเอวนางไว้ แล้วนวดเบา ๆ สองสามที น้ำเสียงเจือแววปลอบโยน “ถ้าอย่างนั้นคืนนี้กลับห้องไป ข้าจะนวดเอวให้เจ้าดี ๆ”