เสิ่นจิงหลานสืบทอดบรรดาศักดิ์จิ้งอันโหวไปนานแล้ว อีกทั้งยังสร้างชื่อกระฉ่อนทั่วราชสำนักจากศึกแดนเหนือ จึงไม่จำเป็นต้องลดบรรดาศักดิ์
เขากำลังเป็นที่โปรดปรานอย่างยิ่ง แม้แต่ราชเลขาธิการใหญ่แห่งสำนักราชเลขาธิการยังต้องเกรงใจเขาอยู่หลายส่วน
โจวหยวนไว่หลางเป็นขุนนางเล็ก ๆ ขั้นห้ารอง จะกล้าไปกระตุกหนวดเสือได้อย่างไร?
ยามค่ำคืนอันเงียบสงัด ร่างเดิมลูบรอยฟกช้ำบนตัว พลางฟังเสียงกรนหนัก ๆ ของชายชราที่นอนอยู่ข้างกาย แล้วมักนึกถึงกำแพงชาดกับหลังคากระเบื้องเขียวของจวนโหว...
เธอมักคิดว่า หากวันนั้นเหล้าไม่ถูกเมิ่งเยียนหลัวดื่มผิดไป หากเธอวางแผนรัดกุมกว่านั้นอีกสักหน่อย ตอนนี้คนที่ได้ยืนเคียงข้างเสิ่นจิงหลาน เป็นฮูหยินโหวที่ผู้คนนับหมื่นอิจฉา ก็ควรจะเป็นเธอ...
-
แต่เรื่องที่ทำให้ร่างเดิมยอมรับไม่ได้ที่สุดยังมาไม่ถึง