“อืม สุราหอมหมื่นลี้นี่รสชาติเข้มข้นดีจริง” นางจุ๊ปากเบา ๆ ก่อนหันไปมองเสิ่นจิงหลาน แล้วยกมือรินสุราอีกจอกส่งให้ “คุณชายรอง ข้าขอคารวะท่าน คราวนี้ที่แดนเหนือ ต้องขอบคุณท่านที่ช่วยประคองกองทัพกลางไว้ จึงไม่เปิดโอกาสให้ทหารศัตรูโจมตี จอกนี้ท่านต้องดื่มให้ได้นะ!”
ร่างเดิมยืนนิ่งอยู่กับที่ มือเท้าเย็นเฉียบขึ้นมาทันที
นางอยากเอ่ยปากห้าม แต่ก็กลัวจะเผยพิรุธ หากหันหลังเดินจากไปทั้งอย่างนี้ ก็ไม่อาจทำใจยอมรับได้
ขณะที่กำลังลังเล ก็เห็นเมิ่งเยียนหลัวขมวดคิ้วขึ้นมาอย่างกะทันหัน ยกมือประคองหน้าผาก
“แปลกจัง… ทำไมจู่ ๆ ถึงร้อนขนาดนี้ แถมยังเวียนหัวอีก…”
สิ้นเสียง ร่างของนางก็อ่อนยวบลง
เสิ่นจิงหลานไหวตัวทัน รีบยื่นมือประคองแขนนางไว้ ส่วนตัวเขาเองก็ขมวดคิ้วแน่น
เปลวเพลิงประหลาดสายหนึ่งพลันพุ่งขึ้นมาจากตันเถียน ทำให้สมองของเขาพร่าเลือนไปชั่วขณะ