มู่ซีหร่านหอบหายใจ ผลักเขาออก ดวงตาแดงเรื่อเล็กน้อย ริมฝีปากที่ถูกจูบจนฉ่ำวาวเผยอออก นางจ้องเสิ่นจิงหลานอย่างขุ่นเคือง
นางไม่รอให้บ่าวด้านนอกยกม่านขึ้น เพียงรวบชายกระโปรงแล้วก้าวลงจากรถม้าก่อน ฝีเท้ายังโซเซเล็กน้อย ไม่แม้แต่จะหันกลับไปมอง และไม่ยอมพูดกับเขาสักคำ
ฮว่าชุนรีบเข้าไปประคองนาง ครั้นเห็นแก้มแดงระเรื่อและเส้นผมยุ่งเล็กน้อยก็อยากถาม แต่ไม่กล้าเอ่ยปาก
เสิ่นจิงหลานนั่งอยู่ที่เดิม ยกมือขึ้นแตะมุมปากของตนเบา ๆ ริมฝีปากยังอุ่นระอุและชาวาบอยู่
แววตาเปี่ยมรอยยิ้มที่ซ่อนอย่างไรก็ไม่มิด แม้แต่หางคิ้วยังแต้มด้วยความอ่อนโยน ท่าทางราวกับยังไม่รู้จักพอ
-
มู่ซีหร่านไม่ได้ไปหอหมอสตรีแห่งนั้น
ตอนนี้ในหัวของนางมีแต่จุมพิตเร่าร้อนบนรถม้า ใจว้าวุ่นสับสน
นางอยากหาเรื่องที่จับต้องได้มาทำให้ความคิดเต็มไปหมด