“ใช่แล้ว คนในหมู่บ้านเราก็ควรแต่งงานกับคนในหมู่บ้าน รู้จักพื้นเพกันดีจะตาย”
หัวโจกหัวเราะหึ ๆ สองทีแล้วตบอกพูดเสียงดัง “ถ้าเธอคบกับฉัน รับรองว่าฉันจะเลิกเป็นอันธพาล แล้วคอยปรนนิบัติเธอเอง!”
พอพูดจบ ลูกน้องที่อยู่ข้างหลังก็รีบดึงชายเสื้อเขาไว้ พลางพึมพำเสียงเบา “พี่ ต้องพูดว่าเลิกยุ่งกับวงการสิ...”
“ไสหัวไป!” หัวโจกหันไปถลึงตาใส่ลูกน้อง ก่อนหันกลับมาจ้องมู่ซีหร่านด้วยสีหน้ากวนประสาท
มู่ซีหร่านยืนนิ่งอยู่กับที่ ปลายนิ้วพลันกำแน่น
ชั่วพริบตา ทุกอย่างที่ผิดปกติก็ปะติดปะต่อเข้าด้วยกัน
เรื่องช่วยคนตกน้ำอะไรนั่น ล้วนเป็นแผนที่ซังม่านจัดฉากขึ้นทั้งนั้น
เธอจงใจหาเรื่องให้เซี่ยอวิ๋นเซินต้องแยกตัวไป แล้วยังเจาะจงเลือกไร่ข้าวฟ่างแห่งนี้ ซึ่งอยู่ไกลจากทั้งหมู่บ้านและร้านค้า