มู่ซีหร่านไม่ได้แก้ตัวอะไรให้มากความ รับคู่มือมาแล้วก็กลับไปนั่งที่โต๊ะทำงาน เปิดอ่านทีละหน้าอย่างตั้งใจ
ตั้งแต่หลักการจัดตารางงานของหนานจิ่นห่าว จังหวะการรายงานที่เขาชอบในที่ประชุม ไปจนถึงอาหารที่กินเป็นประจำและของที่ห้ามกิน ช่วงเวลาพักฟื้นหลังดื่มที่กำหนดไว้ตอนบ่าย แม้กระทั่งกาแฟที่ต้องใส่น้ำตาลให้พอดี เธอก็อ่านทบทวนทีละข้ออย่างละเอียด
ตลอดเวลานั้นเธอเงียบสงบ ไม่ได้มีท่าทีเอาแต่ใจเหมือนคุณหนูเลยสักนิด
หลินเวยมองเธอเป็นครั้งคราว อคติในใจก็ค่อย ๆ ลดลงไปบ้าง
บ่ายสามโมงตรง เป็นเวลาพักสั้น ๆ ที่หนานจิ่นห่าวกำหนดไว้เพื่อสร่างเมา
หลินเวยเหลือบมองนาฬิกาข้อมือ แล้วพยักพเยิดไปทางมู่ซีหร่าน “ซีหร่าน ไปหยิบแมคคัลแลนอายุ 18 ปีจากตู้เหล้ามา รินหนึ่งในสามแก้ว แล้วเอาไปส่งที่ห้องทำงานของคุณหนาน”