มู่เยว่จางกัดฟันกรอดจนกรามเกร็งแน่น เล็บจิกลงกลางฝ่ามืออย่างแรง
เมื่อเห็นเสิ่นเยี่ยนหานออกแรงที่ปลายนิ้วเล็กน้อย ขยับมีดสั้นในมือเข้าใกล้แขนอีกคืบ ดูท่าเหมือนจะกรีดลงไปอีกแผล
ท้ายที่สุดนางก็กลัวขึ้นมาจริง ๆ ทั้งกลัวว่าเขาจะบาดเจ็บสาหัสจนเกิดเรื่อง และกลัวว่าเรื่องจะบานปลายจนตนเองไม่อาจรับมือได้อีก
มู่เยว่จางถลึงตาใส่เสิ่นเยี่ยนหานเป็นครั้งสุดท้าย ดวงตาแดงก่ำ น้ำตาเอ่อคลออยู่ในนั้น ก่อนจะฝืนกลั้นกลับไปอย่างยากเย็น
สุดท้ายนางสะบัดชายกระโปรงอย่างไม่ยินยอม เปิดม่านรถแล้วออกไป
-
รถม้าเคลื่อนเข้าจวนโหวดังเอี๊ยดอ๊าด เสิ่นเยี่ยนหานกุมแขนซ้ายที่มีเลือดไหล โดยมีหลินเยว่คอยประคองครึ่งหนึ่ง พยุงครึ่งหนึ่ง พากลับเรือนซงเฮ่อโดยตรง
ทันทีที่ก้าวข้ามธรณีประตูห้องด้านใน เขาฝืนประคองสติที่เหลืออยู่น้อยนิด สิ่งแรกที่ทำคือสั่งหลินเยว่เสียงเข้มให้ปิดข่าว