แม่เซี่ยชอบจับมือมู่ซีหร่านมาลูบคลำ พลางบอกว่าผู้หญิงกำลังโต อย่าปล่อยให้หนาว และอย่าเสียดายคูปองอาหาร
ทุกครั้งที่มา แม่จะลอบยัดคูปองอาหารทั่วประเทศให้เธอหลายชั่ง พร้อมเงินยิบย่อยอีกนิดหน่อย บอกว่าถ้าอยากกินของหวานก็ซื้อถังหูลู่กินได้
พอถึงวันหยุดสุดสัปดาห์ เซี่ยอวิ๋นเซินก็พาเธอกลับบ้านในตรอก
พ่อเซี่ยผูกผ้ากันเปื้อนสีน้ำเงินลงมือทำอาหารเอง ทั้งซี่โครงตุ๋นและปลาไหลทอด ล้วนเป็นเมนูที่ต้องใช้เวลาทำ
เขาพูดไม่มาก ตอนกินข้าวมักคีบกับข้าวใส่ชามเธอ แล้วพูดเสียงอู้อี้ว่า “เมื่อก่อนเรียนหนังสืออยู่ชนบทลำบาก ตอนนี้มาอยู่บ้านเราแล้ว กินเยอะ ๆ จะได้บำรุงร่างกาย”
รู้ว่าสาขาที่เธอเรียนขาดหนังสืออ้างอิง เขายังฝากเพื่อนร่วมงานเก่าที่หน่วยงานไปยืมหนังสือเฉพาะทางหายากจากหอสมุดประจำเมืองมาให้หลายเล่ม ห่อปกด้วยกระดาษคราฟต์อย่างประณีต แล้ววางเรียงเป็นระเบียบบนโต๊ะเขียนหนังสือในห้องของเธอ