“โธ่ ป้ายอมรับผิดแล้วไม่ได้หรือไง ป้าก็แค่พูดไปเรื่อย อย่าโกรธป้าเลยนะ”
“เธอเป็นแก้วตาดวงใจคนเดียวของตระกูลมู่ ป้าไม่เข้าข้างเธอแล้วจะไปเข้าข้างใคร”
มู่จิ่งถังไม่ได้ตอบ สีหน้ายังคงไม่คลายลง เขาอุ้มน้องสาวไว้แล้วตรงไปผลักประตูรั้วบ้านตัวเอง
ในลานบ้านมีหัวไชเท้าตากแห้งอยู่ครึ่งกระด้ง ใต้ชายคาแขวนพริกแห้งสีแดงสดไว้พวงหนึ่ง พอลมพัดก็แกว่งไกวไปมา
เขาค่อย ๆ วางมู่ซีหร่านลงตรงขอบเตียงเตา ก่อนใช้ไม้กวาดปัดเศษหญ้ากับฝุ่นที่ติดชายกระโปรงเธอออกอย่างเบามือ จากนั้นก็หันไปตักน้ำอุ่นที่พักไว้แล้วจากหม้อดินข้างเตาใส่ชาม ก่อนยื่นให้เธอ
“นั่งพักตรงนี้ก่อนนะ พี่จะไปนึ่งไข่ตุ๋นให้ วันนี้จะใส่น้ำมันงาเพิ่มอีกครึ่งช้อน”
มู่ซีหร่านประคองชามกระเบื้องเนื้อหยาบ ทำท่าจะเขย่งเท้าลงจากเตียง อีกมือยังดึงชายเสื้อผ้าฝ้ายของเขาไว้