“ยอดคนงั้นเหรอ? ถ้าอย่างนั้นผมต้องขอดูให้ชัด ๆ แล้วล่ะ ว่ามันเป็นคันเบ็ดแบบไหนกันแน่”
ติงเจี๋ยมองโจวซานเหอด้วยสีหน้าใคร่รู้
โจวซานเหอปัดคราบโคลนบนตัวอย่างลวก ๆ ก่อนหยิบคันเบ็ดคันใหม่ที่เพิ่งซื้อจากกระเป๋าอุปกรณ์ตกปลา แล้วยื่นให้ติงเจี๋ยดู
“เจ้าของร้านบอกว่าทำจากวัสดุชนิดใหม่ ต่อให้ลากปลาตัวใหญ่หนักแปดสิบกิโลกรัมก็ไม่หัก”
“ก่อนหน้านี้ผมยังเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งอยู่เลย!”
“วันนี้ได้ลงน้ำลองด้วยตัวเอง ถึงรู้ว่าคันเบ็ดนี่เจ๋งจริง ๆ!”
“คุณเป็นคนเรียนด้านวัสดุศาสตร์ ช่วยดูให้หน่อยสิว่ามันทำจากวัสดุอะไรกันแน่”
ตกปลาตัวใหญ่หนักแปดสิบกิโลกรัมได้โดยที่คันเบ็ดไม่หักงั้นเหรอ?
คำพูดนี้ดึงดูดความสนใจของติงเจี๋ยขึ้นมาทันที เขาขยับเข้าไปพิจารณาอย่างละเอียด ยิ่งดูก็ยิ่งรู้สึกว่าวัสดุนี้คุ้นตาเป็นพิเศษ
พอรับคันเบ็ดมาถือไว้ รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็หายไปทันที สีหน้าพลันเคร่งขรึมขึ้น
“นี่... นี่มัน...”
โจวซานเหอเห็นท่าทางของเขาไม่ปกติ จึงรีบถาม “เป็นอะไรไป? มีปัญหาเหรอ?”
“นี่คือคาร์บอนไฟเบอร์!”
ติงเจี๋ยเป็นถึงหัวหน้าแผนกวัสดุแห่งกองอุปกรณ์กองทัพอากาศ ทั้งยังเป็นดอกเตอร์ด้านวัสดุศาสตร์จากมหาวิทยาลัยชื่อดัง แค่มองปราดเดียวก็รู้ถึงที่มาที่ไปของคันเบ็ดนี้!
เขาทั้งตกตะลึงและตื่นเต้น พลิกคันเบ็ดดูไปมา พร้อมลองชั่งน้ำหนักและสัมผัสเนื้อวัสดุซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ไม่ว่าจะเป็นสัมผัสของวัสดุ รายละเอียดการผลิต หรือความเหนียวและความแข็งแรงที่รับแรงดึงจากปลาตัวใหญ่หนักหลายสิบกิโลกรัมได้ เมื่อพิจารณาโดยรวมแล้ว...
วัสดุที่ใช้ทำคันเบ็ดนี้ได้มาตรฐานทางทหารอย่างแน่นอน แถมยังอาจเหนือกว่ามาตรฐานด้วยซ้ำ!
ในใจของติงเจี๋ยเหลือเพียงความคิดสุดเหลือเชื่อหนึ่งเดียว
ใครกันช่างฟุ่มเฟือยขนาดนี้? ถึงกับเอาวัสดุระดับสูงสุดสำหรับอุตสาหกรรมการทหารมาทำคันเบ็ดตกปลา?
“คาร์บอนไฟเบอร์คืออะไรเหรอ?” โจวซานเหอฟังแล้วทำหน้างุนงง
ติงเจี๋ยรีบอธิบาย “นี่เป็นวัสดุพิเศษระดับแนวหน้าของประเทศ มีประโยชน์มหาศาล ทั้งเครื่องบินรบ ดาวเทียม จรวด และอุปกรณ์ไฮเทคต่าง ๆ ล้วนขาดมันไม่ได้!”
“น่าเสียดายที่ช่วงแรก ๆ เทคโนโลยีในประเทศเรายังตามไม่ทัน เทคโนโลยีคาร์บอนไฟเบอร์เลยถูกต่างชาติกีดกันและควบคุมมาโดยตลอด”
“ทุกปีประเทศเราต้องทุ่มเงินตราต่างประเทศมหาศาล เพื่อนำเข้าวัสดุของต่างชาติในราคาสูงลิ่ว”
“แถมทางตะวันตกยังควบคุมเข้มงวดมาก ต่อให้จ่ายเงินมากแค่ไหน พวกเขาก็ยอมขายให้แค่นิดเดียว”
“เพราะวัสดุของเรายังพัฒนาไม่ทัน โครงการเครื่องบินรบหลายโครงการของกองทัพอากาศจึงต้องเลื่อนออกไป งานวิจัยที่ควรเสร็จภายในห้าปี กลับยืดเยื้อไปถึงสิบปีก็ยังไม่แน่ว่าจะเสร็จ!”
พูดถึงตรงนี้ ติงเจี๋ยพลันได้สติขึ้นมา แววตาเคร่งขรึมทันที
“ลุงโจว คันเบ็ดของลุงนี่... ซื้อจากร้านขายอุปกรณ์ตกปลาทั่วไปในประเทศเราจริง ๆ เหรอ?”
โจวซานเหอพยักหน้า “ใช่สิ ผมซื้อจากร้านขายอุปกรณ์ตกปลาในเมืองสู่ของเรานี่แหละ”
ซื้อจากร้านขายอุปกรณ์ตกปลาอย่างนั้นเหรอ?
ติงเจี๋ยถึงกับงุนงงไปหมด
วัสดุระดับสูงสุดสำหรับอุตสาหกรรมการทหารแบบนี้ แม้แต่สถาบันวิจัยชั้นนำหลายแห่งในประเทศก็ยังไม่สามารถพัฒนาให้สำเร็จได้
แล้วมันไปปรากฏอยู่ในร้านขายอุปกรณ์ตกปลาเล็ก ๆ ของชาวบ้านได้อย่างไร?
หรือว่าผู้เชี่ยวชาญระดับสุดยอดที่ซ่อนตัวอยู่ในหมู่ชาวบ้านจะมีอยู่จริง?
“ลุงโจว ขอผมยืมคันเบ็ดนี้กลับไปตรวจสอบอย่างละเอียดได้ไหมครับ?”
โจวซานเหอเองก็ฟังออกว่าของสิ่งนี้ไม่ธรรมดา จึงตอบตกลงทันที “ไม่มีปัญหา! เอาไปเลย!”
ณ เวลานี้ ในใจของติงเจี๋ยมีแต่คันเบ็ดคันนี้เท่านั้น
เขารู้ดีเหลือเกินว่า หากวัสดุของคันเบ็ดนี้เป็นระดับที่ใช้ในกองทัพจริง ๆ
สำหรับการพัฒนาอุตสาหกรรมการทหารของประเทศแล้ว นี่คือความก้าวหน้าครั้งใหญ่ที่พลิกโฉมวงการอย่างแท้จริง!
หลังรับประทานอาหารเย็นอย่างง่าย ๆ ติงเจี๋ยก็ไม่กล้าเสียเวลาแม้แต่นาทีเดียว รีบขึ้นเครื่องบินตรงไปยังศูนย์ตรวจสอบวัสดุแห่งชาติที่มหานครหมู่
————————
มหานครหมู่ ศูนย์ตรวจสอบวัสดุแห่งชาติ
ที่นี่คือหน่วยงานตรวจสอบวัสดุระดับแนวหน้าของประเทศ เพิ่งนำเข้าอุปกรณ์ตรวจสอบที่ทันสมัยที่สุดจากต่างประเทศมาชุดหนึ่งเมื่อไม่กี่เดือนก่อน และมีความน่าเชื่อถือเป็นอันดับหนึ่งของประเทศ
หน้าห้องตรวจสอบวัสดุ 08 ติงเจี๋ยเดินไปเดินมา รอผลการตรวจสอบด้วยใจร้อนรุ่ม
ไม่นาน ประตูห้องตรวจสอบก็เปิดออก หัวหน้าแผนกในชุดเสื้อกาวน์ถือรายงานผลตรวจเดินออกมา
“คุณหัวหน้าจาง! ผลเป็นยังไงบ้างครับ?” ติงเจี๋ยรีบเข้าไปถามทันที
“ยืนยันแล้ว วัสดุของคันเบ็ดเป็นวัสดุผสมเรซินคาร์บอนไฟเบอร์”
“ตรวจสอบค่าต่าง ๆ ครบแล้ว ระดับวัสดุสูงกว่า T300”
“นี่คือรายงานฉบับสมบูรณ์ คุณอ่านดูเองได้เลย”
ระดับสูงกว่า T300!
รูม่านตาของติงเจี๋ยหดลงอย่างรวดเร็ว เขานิ่งงันไปทั้งตัว ไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง
เขารีบรับรายงานมา แล้วไล่อ่านตัวเลขละเอียดในแต่ละบรรทัด
ความต้านทานแรงดึงสูงกว่า 3,500 เมกะปาสคาล ความต้านทานแรงดัด 586 เมกะปาสคาล และโมดูลัสยืดหยุ่นทะลุ 260 จิกะปาสคาล
ทนความร้อนได้ดีเยี่ยม ใช้งานได้ตามปกติที่อุณหภูมิ 2,200 องศาเซลเซียส ส่วนที่อุณหภูมิสุดขั้ว 3,000 องศาเซลเซียสก็ไม่อ่อนตัวและไม่หลอมละลาย
คุณสมบัติด้านแรงดึง แรงอัด และความยืดหยุ่น ล้วนได้มาตรฐานหรือสูงกว่ามาตรฐานทั้งหมด!
มีหลักฐานเป็นลายลักษณ์อักษรชัดเจนว่าเป็นคาร์บอนไฟเบอร์ระดับสูง T300!
หัวใจของติงเจี๋ยปั่นป่วนราวกับคลื่นยักษ์โหมกระหน่ำ!
เดิมทีเขาคิดว่านี่เป็นเพียงวัสดุระดับที่ใช้ในกองทัพทั่วไป
ใครจะคิดว่ามันจะเป็นวัสดุระดับสูงกว่าอย่าง T300!
คาร์บอนไฟเบอร์ระดับที่ใช้ในกองทัพทั่วไปใช้ทำแค่รถถัง รถหุ้มเกราะ เครื่องจักรอุตสาหกรรม และอุปกรณ์ทางการแพทย์
ส่วนคาร์บอนไฟเบอร์ระดับ T300 เป็นวัสดุยุทธศาสตร์ที่ต้องเก็บเป็นความลับอย่างยิ่ง!
วัสดุนี้จัดส่งให้เฉพาะสิ่งสำคัญของประเทศอย่างเครื่องบินรบ เรือดำน้ำนิวเคลียร์ ดาวเทียม และเรือบรรทุกเครื่องบิน!
พูดให้ชัดก็คือ คันเบ็ดตกปลาคันนี้ใช้วัสดุลับระดับยุทธศาสตร์ชั้น A ซึ่งถูกควบคุมอย่างเข้มงวดโดยรัฐ!
คุณหัวหน้าจางที่ยืนอยู่ข้าง ๆ อดบ่นไม่ได้
“กองทัพอากาศของพวกคุณสิ้นเปลืองเกินไปแล้ว! วัสดุยุทธศาสตร์ T300 ที่หายากขนาดนี้ กลับเอามาทำคันเบ็ดแค่คันเดียวเนี่ยนะ?”
ติงเจี๋ยถึงกับพูดไม่ออก ได้แต่ตะกุกตะกัก “นี่... คือว่า...”
เห็นท่าทางของเขา คุณหัวหน้าจางก็เข้าใจทันที รีบโบกมือ “เอาละ ไม่ต้องพูดแล้ว! ผมเข้าใจระเบียบดี!”
“ถ้าเป็นเรื่องลับ ผมไม่ถามก็ได้ ถือว่าผมไม่ได้พูดอะไรแล้วกัน”
ติงเจี๋ยยิ้มเจื่อน ๆ ไม่กล้าอยู่ต่อแม้แต่นาน
เขายืนตรงแล้วทำความเคารพอย่างจริงจัง “คุณหัวหน้าจาง มีธุระด่วน ผมขอตัวก่อน รายงานกับตัวอย่างผมจะนำกลับไปทั้งหมดครับ”
“ไปเถอะ”
ออกจากศูนย์ตรวจสอบแล้ว ติงเจี๋ยก็ขึ้นเครื่องบินพิเศษทันที รีบมุ่งหน้ากลับไปยังกองบัญชาการอุปกรณ์กองทัพอากาศที่เมืองหลวง
เรื่องนี้สำคัญเกินไป เขาต้องรายงานผู้บังคับบัญชาตามความจริงโดยเร็วที่สุด!
————————
เมืองหลวง กองบัญชาการกรมพัฒนาอุปกรณ์กองทัพอากาศ
ไต้หรง หัวหน้ากรม จ้องข้อมูลบนรายงานตรวจสอบกองหนาบนโต๊ะสลับกับคันเบ็ด สีหน้าไม่อยากเชื่อ เสียงของเขาสั่นด้วยความตกตะลึง
“คุณว่าอะไรนะ... คันเบ็ดธรรมดาคันนี้ใช้คาร์บอนไฟเบอร์ยุทธศาสตร์ระดับ T300 ที่พวกเราเฝ้าปรารถนาแต่หาไม่ได้อย่างนั้นเหรอ?!”