บทที่ 189 ทาสหมอกทั่วทั้งเมือง
ฉู่เช่อไม่ได้นอนพักเลยตลอดทั้งคืน
เขายืนอยู่หน้าต่าง มองหมอกหนาทึบจนฟ้าสาง
ตอนที่ทักทายฉู่เช่อเมื่อครู่ สีหน้าผ่อนคลายทั้งหมดนั่นเป็นแค่การแสร้งทำ
ความจริงแล้ว ตอนนี้เขากำลังประหม่าแทบแย่
เขาคิดว่าตัวเองอาจตัดสินใจผิดพลาดอย่างมหันต์
แต่ในฐานะหัวหน้าทีม
ฉู่เช่อเข้าใจอย่างลึกซึ้งว่า ต่อให้แบกรับแรงกดดันมากแค่ไหน ก็แสดงออกทางสีหน้าไม่ได้
ต่อให้วินาทีถัดไปฟ้าถล่มดินทลาย
ในวินาทีนี้ เขาก็ยังต้องยิ้มแล้วบอกทุกคนว่าไม่เป็นไร
เรื่องต้องย้อนกลับไปเมื่อวาน
ตั้งแต่ช่วงบ่ายเมื่อวาน ฉู่เช่อก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
ภายในเมืองหมอกใหญ่ มีกลิ่นอายสิ่งเหนือธรรมชาติที่เลือนรางเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ และหนาแน่นขึ้นทุกที
จากสัมผัสของเขา เขตเมืองเก่าที่ขับผ่านเมื่อวานเต็มไปด้วยกลิ่นอายสิ่งเหนือธรรมชาติเหล่านั้น
แค่สัมผัสกลิ่นอายพวกนั้น ฉู่เช่อซึ่งเป็นผู้เหนือมนุษย์สายผู้นำทางก็ขนลุกซู่แล้ว
ความรู้สึกนั้นเหมือนคนทั้งเมืองตื่นขึ้นจากความฝัน
ฉู่เช่อคุ้นเคยกับกลิ่นอายที่เลือนรางเหล่านั้นดี
มันคือทาสหมอก!!!
เมื่อคืนก็เพราะเหตุนี้เอง พวกเขาถึงไปต่อไม่ได้ ฉู่เช่อจึงสั่งให้พัก
ที่จริงเมื่อคืนขบวนรถอยู่ใกล้ซุนเชี่ยนเชี่ยนกับอีกคนมากแล้ว
เดินต่อไปอีกแค่สองถนนก็จะเจอติงตงกับเฉี่ยนเฉี่ยน
แต่กลับไปต่อไม่ได้!
เดิมทีคิดว่าพอฟ้าสว่างวันรุ่งขึ้น ทาสหมอกน่าจะลดน้อยลงบ้าง
แต่กลับไม่เป็นอย่างที่หวัง
สถานการณ์เช้านี้เลวร้ายกว่าเมื่อคืนหลายเท่าตัว
จากสัมผัสของฉู่เช่อตอนนี้