ตอนที่ 188 ใกล้ได้ออกจากเมืองหมอกใหญ่
เช้าวันถัดมา ก่อนฟ้าสาง ภายในขบวนรถก็เริ่มมีคนขยับตัวกันแล้ว
มองออกไปนอกหน้าต่างห้องโดยสาร นอกจากหมอกหนาทึบก็ไม่มีสีอื่นให้เห็นอีก
การต้องอยู่ในสภาพแวดล้อมหม่นเทาเช่นนี้นานเกินไป ทำให้ทั้งคนรู้สึกหดหู่ขึ้นมา
เมื่อพบซุนเชี่ยนเชี่ยนกับติงตงแล้ว ขบวนรถก็จะออกจากเมืองหมอกใหญ่
จากทะเลทรายก่อนหน้านี้ ต่อด้วยหิมะตกหนัก แล้วก็มาถึงหมอกหนาทึบในตอนนี้
โลกใบนี้เปลี่ยนไปจนเฉินเหยี่ยแทบจำไม่ได้แล้ว
บางครั้งเขาถึงกับรู้สึกว่าที่นี่ไม่ใช่โลกใบเดิมที่คุ้นเคยอีกต่อไป
ไม่ใช่ว่ามีคนเคยบอกหรือว่า วันสิ้นโลกเหนือธรรมชาติเกิดขึ้นเพราะโลกนี้หลอมรวมเข้ากับโลกมิติอื่นหรอกหรือ?
เมื่อนึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นตลอดการเดินทาง
เฉินเหยี่ยก็เริ่มเชื่อคำกล่าวนี้ขึ้นมา!
“หาว!”
สิ่งแรกที่ทำหลังตื่นนอนคือสำรวจว่าร่างกายมีความเปลี่ยนแปลงอะไรหรือไม่
ตรวจดูอยู่หลายนาที แต่ก็ไม่พบว่าร่างกายมีอะไรเปลี่ยนไป
ความรู้สึกนี้เหมือนตอนที่ใช้ยาฉีดลำดับขั้นในครั้งนั้น
บางทีคงต้องรอให้ฤทธิ์ยาออกผลต่อไปก่อน ถึงจะเห็นความเปลี่ยนแปลงก็ได้
เฉินเหยี่ยไม่รีบร้อนกับเรื่องนี้ ของที่ระบบผลิตออกมาไม่เคยทำให้เขาผิดหวังสักครั้ง
เมื่อได้ยินเสียงกุกกักวุ่นวายจากด้านนอกห้องโดยสาร
เฉินเหยี่ยก็ลุกขึ้นเปิดประตู
ในโถงใหญ่ไม่มีใครนอนตื่นสายแล้ว
ก่อนวันสิ้นโลก ใคร ๆ ก็นอนตื่นสายได้ วันไหนไม่ต้องไปทำงาน อยากตื่นกี่โมงก็ตื่นได้ตามใจ
แต่ในวันสิ้นโลก นอกจากผู้เหนือมนุษย์แล้ว สิทธิ์ในการนอนตื่นสายแทบเป็นเรื่องเพ้อฝันสำหรับผู้รอดชีวิตธรรมดา
ก่อนออกเดินทางในแต่ละวัน ต้องตรวจรถให้เรียบร้อย ทั้งยังต้องรักษาความสะอาดเป็นระเบียบด้วย