บทที่ 184 ราคาที่ต้องจ่ายอย่างโหดร้าย
เมื่อมองมีดฟืนเก่า ๆ ในมือตรงหน้า เฉินเหยี่ยก็อดเยาะเย้ยตัวเองไม่ได้
ถึงกับเอามีดฟืนเล่มนี้ไปเทียบกับของพิสดารติดสิบอันดับแรกได้ ตัวเองนี่ช่างเหลวไหลจริง ๆ
ของพิสดารสิบอันดับแรก ไม่ว่าจะเป็นที่มา ผู้สร้าง หรือคุณสมบัติอันเป็นตำนานของมัน ล้วนเป็นสิ่งที่หาได้ยากยิ่ง
มีดฟืนของเขาเป็นเพียงผลิตภัณฑ์จากยุคอุตสาหกรรม วัสดุที่ใช้ก็ธรรมดามาก
ได้ยินยัยซุนเชี่ยนเชี่ยนพูดอะไรว่าเป็นงานทำมือ
คงพูดส่งเดชไปอย่างนั้นแหละ เป็นสินค้าจากสายการผลิตแน่นอน
จุดประสงค์ที่ผลิตขึ้นมาก็แค่เอาไว้ใช้ทำงานหยาบ ๆ เท่านั้น
ส่วนกระบี่ของซุนเชี่ยนเชี่ยนเป็นของสะสมของปู่เธอ
แม้ซุนเชี่ยนเชี่ยนจะไม่เคยบอกว่าปู่ของเธอมีภูมิหลังอย่างไร แต่ครอบครัวแบบนั้น ปู่ของเธอคงไม่ใช่คนธรรมดา
กระบี่ที่ปู่เธอเก็บสะสมไว้ ย่อมมีที่มาบางอย่าง
เมื่อเทียบกับมีดฟืนเล่มนี้ ก็เหมือนเด็กหนุ่มยากจนจากชนบทกับคุณหนูตัวน้อยในเมือง
เฉินเหยี่ยสลัดความคิดฟุ้งซ่านออกจากหัว
จากนั้นก็ตรวจดูข้อมูลอื่น ๆ ของความชิงชังต่อ
【ราคา: ผู้ถือครองความชิงชังเอ๋ย พลังอันแข็งแกร่งย่อมต้องแลกมาด้วยราคาที่น่าสะพรึงกลัว หากเจ้ายินดีจ่าย ความชิงชังจะไม่ทำให้เจ้าผิดหวังอย่างแน่นอน】
【ผู้ถือครองต้องมอบส่วนหนึ่งของร่างกายเป็นเครื่องบูชายัญให้ความชิงชัง โดยจะเลือกประสาทสัมผัสทางตา หู ลิ้น จมูก หรือแขนขาอย่างใดอย่างหนึ่งก่อน】
【การสละการมองเห็นให้ผลดีที่สุด ถึงขั้นช่วยเพิ่มอันดับของความชิงชังได้!】