บทที่ 204 หมู่บ้านบนหลังช้าง
สิ่งที่เฉินเหยี่ยเห็นตรงหน้าคือหมู่บ้านแห่งหนึ่ง
ใช่แล้ว เป็นหมู่บ้านที่สร้างอยู่บนหลังช้าง
หากไปเห็นหมู่บ้านแบบนี้ที่อื่น เฉินเหยี่ยกับคนอื่น ๆ คงมีทางเลือกเดียว นั่นคือหนีไปให้ไกลจากหมู่บ้านนี้ที่สุด
แต่ตอนนี้...
เฉินเหยี่ยขยี้ตาอย่างไม่อยากเชื่อ
บ้านในหมู่บ้านไม่ได้เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กแบบก่อนวันสิ้นโลก แต่กลับเป็นบ้านดินหลายหลังที่ตั้งเรียงรายอยู่บนพื้นดิน
บนพื้นดิน!
ใช่แล้ว ไม่ผิดแน่ อยู่บนพื้นดินจริง ๆ
ก่อนหน้านี้เฉินเหยี่ยยังสงสัยว่าคนพวกนี้ใช้ชีวิตอยู่บนหลังช้างได้อย่างไร แต่ตอนนี้...
เฉินเหยี่ยยื่นมือไปสัมผัสพื้นดิน นี่คือดินจริง ๆ
ชาวหมู่บ้านช้างเทพขนดินขึ้นมาบนหลังช้างเป็นจำนวนมาก แล้วสร้างหมู่บ้านขึ้นที่นี่
แม้จะไม่รู้ว่าพวกเขาทำได้อย่างไร แต่พวกเขาก็สร้างหมู่บ้านขึ้นที่นี่จริง ๆ
ยิ่งไปกว่านั้น หมู่บ้านนี้มีพื้นที่ไม่น้อยเลย มีผู้คนเดินขวักไขว่หนาแน่น ดูแล้วประชากรคงไม่น้อย
เฉินเหยี่ยมองไปรอบ ๆ อย่างไม่อยากเชื่อ เมฆขาวลอยเอื่อยอยู่เบื้องหน้า ให้ความรู้สึกราวกับกำลังยืนอยู่บนภูเขาสูง
อากาศเย็นสบายกว่ามาก
ตอนอยู่บนพื้นดิน เขาแค่รู้สึกว่าช้างเทพตัวใหญ่มาก ใหญ่จนไม่เหมือนสิ่งมีชีวิตบนโลกใบนี้
แต่ตอนนี้ เมื่อเฉินเหยี่ยยืนอยู่บนผืนดินบนหลังช้าง เขาถึงได้ตระหนักว่าช้างเทพไม่ได้แค่ตัวใหญ่ แต่มันคือปาฏิหาริย์
หลังคาบ้านชาวบ้านบางหลังมุงด้วยฟาง บางหลังใช้แผ่นพลาสติกมาต่อเรียงกัน
บางหลังดูเหมือนจะมุงด้วยแผ่นเหล็กเคลือบสี
สรุปว่ามีทุกแบบ
ดูแล้วก็มีเสน่ห์อยู่เหมือนกัน