บทที่ 187 แคปซูลยาวิเศษ
วันนี้เกิดเรื่องขึ้นมากมายเหลือเกิน
ตอนนี้เฉินเหยี่ยง่วงจนแทบลืมตาไม่ขึ้น
การเป็นผู้เหนือธรรมชาติในลำดับขั้นทำให้ร่างกายแข็งแกร่งกว่าคนธรรมดามาก แต่ก็ใช้พลังงานมากกว่าคนทั่วไปเช่นกัน
ยิ่งไปกว่านั้น วันนี้เฉินเหยี่ยยังควักตาขวาออก จึงเหนื่อยล้าอย่างหนัก
ก่อนหน้านี้ยังปะทะกำลังกับหมอกหนาทึบด้วย
แถมยังขับรถตระเวนไปทั่วเมืองหมอกใหญ่ไม่หยุด
เฉินเหยี่ยเหนื่อยจนถึงขีดสุดแล้ว
แต่วันสิ้นโลกก็เหมือนดาบที่แขวนอยู่เหนือศีรษะ คอยเตือนเฉินเหยี่ยอยู่ทุกขณะว่าต้องพยายามให้มากขึ้นถึงจะมีชีวิตรอด
แต้มสังหารหกหมื่นแต้มยังนอนนิ่งอยู่ในยอดคงเหลือของระบบ
ภารกิจของระบบก็ยังว่างอยู่ด้วย
ถ้าไม่ใช้ตอนนี้ก็เท่ากับเสียเปล่า
สำหรับคนขี้เหนียวอย่างเฉินเหยี่ย ที่ต้องหักแต้มสังหารหนึ่งแต้มออกเป็นสองส่วนเพื่อใช้จ่าย เรื่องแบบนี้ให้อภัยไม่ได้เด็ดขาด
เขาฝืนเรียกสติกลับมา
เฉินเหยี่ยเริ่มวางแผนว่าจะใช้แต้มสังหารหกหมื่นแต้มให้คุ้มค่าที่สุดได้อย่างไร
ตอนนี้การอัปเกรดรถกระบะวันสิ้นโลกให้กลายเป็นรถกระบะอสูรยังไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปได้
ต้องใช้ค่าสังหารถึงสองแสนแต้ม ในเวลาอันสั้นคงทำไม่ได้แน่
หนี้ที่ติดระบบไว้ก่อนหน้านี้ก็ยังไม่ได้จ่าย
ระบบส่งคำเตือนให้ชำระหนี้มาหลายครั้งแล้ว แต่เฉินเหยี่ยก็ยังทำเป็นไม่เห็น
ข้อดีอย่างเดียวของระบบคือไม่ทวงหนี้แบบบังคับ ทั้งยังไม่หักยอดเงินในบัญชีของโฮสต์เอง เรื่องนี้เฉินเหยี่ยต้องให้คะแนนเต็ม
แน่นอนว่า นั่นก็ทำให้คนเบี้ยวหนี้อย่างเฉินเหยี่ยเกิดขึ้นมาได้
เพื่อให้มีชีวิตรอด ชื่อเสียงแค่นี้ไม่เอาก็ไม่เอาสิ