บทที่ 207 เมล็ดพันธุ์อาหารในอุดมคติ
ย้อนกลับไปเมื่อ 10 นาทีก่อน
ผู้ใหญ่บ้านหัวโตหยิบมันฝรั่งธรรมดา ๆ ลูกหนึ่งจากถาดขึ้นมา แล้วเริ่มแนะนำให้ทุกคนฟัง
“มันฝรั่งรุ่นศตวรรษใหม่ แบบ 72 หมายเลข 1 คำว่า ‘ศตวรรษใหม่’ หมายถึงปลูกได้หลังวันสิ้นโลกครับ!”
“ทุกท่านคงสังเกตเห็นกันแล้วว่า หลังวันสิ้นโลก พืชและสัตว์หลายชนิดเกิดการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง”
“เมล็ดพันธุ์อาหารหลายชนิดที่เคยใช้กันให้ผลผลิตลดลงอย่างมาก บางชนิดอาจถึงขั้นสูญพันธุ์ไปเลยก็ได้!”
“ศาสตราจารย์หลิวคาดว่า การเปลี่ยนแปลงนี้อาจเกิดจากพลังงานบางอย่าง ทำให้พืชผลเหล่านี้ไม่เหมาะกับสภาพอากาศและดินหลังวันสิ้นโลกอีกต่อไป”
เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ เฉินเหยี่ยก็นึกถึงมันฝรั่งที่ติงตงเคยปลูกบนรถก่อนหน้านี้
ปลูกมานานขนาดนั้น เฉินเหยี่ยก็ยังไม่เห็นว่าติงตงจะปลูกอะไรเป็นชิ้นเป็นอันได้สักอย่าง
ตอนแรกเฉินเหยี่ยคิดว่าการเดินทางอพยพนั้นกระเทือนมากเกินไป ถึงทำให้ติงตงปลูกไม่สำเร็จ
แต่ตอนนี้ดูท่าจะไม่ใช่แบบนั้น
อย่างไรก็ตาม ความเปลี่ยนแปลงที่ผู้ใหญ่บ้านหัวโตพูดถึงนั้น เห็นได้ไม่ชัดในพืช แต่เห็นได้ชัดในสัตว์
อย่างงูยักษ์แห่งแม่น้ำหมอก…
อย่างภูตแห่งทะเลสาบภูต…
บางทีเมื่อเวลาผ่านไป สิ่งที่เปลี่ยนแปลงอาจมีมากขึ้นเรื่อย ๆ และเห็นได้ชัดยิ่งขึ้นก็ได้
“ศาสตราจารย์หลิวอยู่ในลำดับขั้นผู้เชี่ยวชาญพืช จึงมีความรู้สึกไวต่อพืชเป็นพิเศษ หลังจากมาถึงหมู่บ้านช้างเทพ ก็ทุ่มเทศึกษาพืชอาหารพันธุ์ใหม่ที่สามารถเติบโตในสภาพแวดล้อมปัจจุบันมาโดยตลอด”
“แต่น่าเสียดายที่ยังไม่เคยสำเร็จเลย”
“จนกระทั่งครึ่งปีก่อน ศาสตราจารย์หลิวก็เพาะพันธุ์ได้สำเร็จ 2 สายพันธุ์”
“หนึ่งคือมันฝรั่งลูกนี้ อีกหนึ่งคือหน่อไม้ฝรั่งจีน”
“มันฝรั่งรุ่นศตวรรษใหม่ แบบ 72 หมายเลข 1 กับหน่อไม้ฝรั่งจีนรุ่นศตวรรษใหม่ แบบ 36 หมายเลข 1…”