บทที่ 208 หัวหน้าฉู่ผู้เปี่ยมคุณธรรม
หลังจากนั้น ผู้ใหญ่บ้านก็ตอบข้อสงสัยทั้งหมดของเฉินเหยี่ยกับพวกพ้อง
อย่างเช่น ผลผลิตมีเท่าไร และตอนปลูกต้องระวังอะไรบ้าง
แต่ตั้งแต่ต้นจนจบ เขากลับไม่พูดถึงวิธีแลกเปลี่ยนเลยสักคำ
ตาแก่นี่หัวเราะราวกับสุนัขจิ้งจอก
แววตาเจ้าเล่ห์สุด ๆ
ยังดีที่ตกลงเวลากันได้แล้ว
พรุ่งนี้ช่วงสาย หลังกินข้าวเสร็จ ทั้งสองฝ่ายจะแลกเปลี่ยนกันสักครั้ง เพื่อดูว่าต่างฝ่ายต่างมีอะไรอยู่ในมือบ้าง
เรื่องนี้ไม่มีใครคัดค้าน
ตอนจะกลับ ผู้ใหญ่บ้านยังพาพวกเขาไปดูต้นไม้ในกระถางด้วย
ต้นกล้าสีเขียวอ่อนของหน่อไม้ฝรั่งจีนที่ปลูกไว้ในกระถางแทงยอดพ้นดินขึ้นมาแล้ว เผยให้เห็นปลายยอดเล็ก ๆ
ทำเอาทุกคนประหลาดใจไม่น้อย
หมู่บ้านช้างเทพจัดลานบ้านขนาดใหญ่ให้เหล่าผู้เหนือมนุษย์จากขบวนรถใช้เป็นที่พัก
เมื่อเฉินเหยี่ยมาถึงห้อง ก็พบว่ามีคนทำความสะอาดจนเอี่ยมอ่องแล้ว เพียงแต่ข้าวของในห้องมีไม่มาก
มีแค่เตียงหนึ่งตัว เก้าอี้หนึ่งตัว และโต๊ะหนึ่งตัว
นอกจากนี้ยังมีหน้าต่างบานใหญ่ มองเห็นทิวทัศน์ด้านนอกได้
จันทร์โลหิตบนฟ้าดูแจ่มชัดกว่าเมื่อก่อนมาก
เฉินเหยี่ยสัมผัสได้ว่าช้างเทพกำลังเคลื่อนตัวช้า ๆ อยู่ใต้พื้นดิน ไม่ใช่ว่าเขารับรู้การขยับของกล้ามเนื้อช้างเทพผ่านชั้นดินหนาทึบได้ แต่เป็นเพราะจันทร์โลหิตตรงหน้ากำลังเคลื่อนช้า ๆ เช่นกัน
เมื่อนึกถึงเมล็ดพันธุ์ธัญพืชในอุดมคติที่เห็นคืนนี้
เฉินเหยี่ยก็รู้ว่าต้องหาทางเอามันมาให้ได้
ถ้ามีของสิ่งนี้ ความต้องการเสบียงของขบวนรถในอนาคตก็จะลดลงอย่างมาก