บทที่ 206 ความโลภผุดขึ้นอีกครั้ง
ตามที่ผู้ใหญ่บ้านหัวโตเล่า พวกเขาก็เคยไปเมืองหมอกใหญ่มาเหมือนกัน
ตอนนั้นพวกเขาพาผู้รอดชีวิต 20 คนไปยังเมืองหมอกใหญ่ ตั้งใจจะหาเสบียงกลับมา
ตอนออกเดินทางมี 20 คน แต่ผ่านไปแค่ครึ่งวัน พวกเขาก็ต้องถอยกลับ
เพียงครึ่งวันนั้น ผู้รอดชีวิตเสียชีวิตไปถึง 15 คน
ทั้งสองแลกเปลี่ยนข้อมูลเกี่ยวกับทาสหมอกกันอยู่พักหนึ่ง
ต่างก็มีข้อสันนิษฐานอยู่หลายอย่างเกี่ยวกับวิธีโจมตีของพวกทาสหมอก
“อืม ผมเดาว่าลึกเข้าไปในหมอกหนาน่าจะมีประตูที่เชื่อมไปยังมิติอื่น ไม่อย่างนั้นก็อธิบายไม่ได้ว่าทำไมพวกทาสหมอกถึงมีมาไม่ขาดสาย”
“ส่วนคนที่ถูกลากหายไปแล้วกลายเป็นทาสหมอกตัวใหม่ บางทีพวกเขาอาจเป็นแค่ภาพสะท้อนจากมิติอื่นก็ได้!”
นี่คือข้อสันนิษฐานของผู้ใหญ่บ้านหัวโต
ผู้ใหญ่บ้านหัวโตเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเมืองหมอกใหญ่ตั้งแต่ต้นจนจบ
กระทั่งงูยักษ์แห่งแม่น้ำหมอกปรากฏตัวขึ้น ถึงขั้นคิดจะลงมือกับผู้รอดชีวิตจากหมู่บ้านช้างเทพอยู่พักหนึ่ง
เคราะห์ดีที่ช้างเทพไม่ใช่พวกอ่อนแอ มันบีบให้งูยักษ์แห่งแม่น้ำหมอกล่าถอยไปได้ พวกเขาจึงถอนตัวออกมาอย่างไม่ลนลาน
แน่นอนว่าในคำบอกเล่าของผู้ใหญ่บ้านหัวโต เหตุการณ์นั้นชวนให้หัวใจแทบหยุดเต้น
หัวหน้าฉู่เช่อก็แสดงท่าทีรับฟังอย่างเต็มที่
เขาคอยถามแทรกในช่วงสำคัญเป็นระยะ ทำให้ผู้ใหญ่บ้านหัวโตเล่าได้อย่างออกรส
เฉินเหยี่ยผ่านสถานการณ์เฉียดตายแบบนี้มาหลายครั้งแล้ว พอฟังผู้ใหญ่บ้านเล่าเข้าจริง ๆ ก็รู้สึกว่าไม่ได้มีอะไรนัก
ดีที่มีฉู่เช่อคอยรับมือกับสถานการณ์แบบนี้ เขาจึงนั่งกินดื่มตามสบาย ไม่ได้รู้สึกอึดอัดอะไร