บทที่ 209 แอบฟังจนได้เบาะแสมาสามเรื่อง
「ผู้ใหญ่บ้าน คนหนุ่มใส่แว่นเมื่อกี้ดูแปลก ๆ นะ!」
เสียงเนือย ๆ ดังมาจากวิทยุ
พอได้ยินเสียงนี้ หัวหน้าฉู่ก็นึกถึงนักพรตที่แต่งตัวหลวม ๆ คนนั้นขึ้นมาทันที
「รู้แล้ว บนตัวคนหนุ่มคนนั้นมีไอชั่วร้ายแรงมาก คงไม่ใช่คนดีอะไร」
นี่คือเสียงของผู้ใหญ่บ้าน
「นี่ อาจารย์ ไม่พูดอะไรสักหน่อยเหรอ?」
นักพรตแต่งตัวหลวม ๆ เป็นคนพูด
「ดูที่การกระทำ ไม่ใช่จิตใจ หากตัดสินกันที่จิตใจแล้ว คนบนโลกนี้ก็ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ สุดท้ายผู้มีพระคุณคนนั้นก็สลายไอชั่วร้ายไปเอง คิดว่าเขาคงไม่ได้มีเจตนาร้ายต่อพวกเรา」
น้ำเสียงสุขุมและสงบนิ่ง น่าจะเป็นเสียงของพระหัวโล้นคนนั้น
「พระอย่างคุณนี่พูดดีด้วยตลอดเลย... หาว...」
「ผู้ใหญ่บ้าน พรุ่งนี้คุณตั้งใจจะเอาพันธุ์พืชชนิดใหม่ที่ศาสตราจารย์หลิวเพาะไว้ให้พวกเขาจริง ๆ เหรอ?」
「ไม่ให้แล้วจะทำยังไงล่ะ? พันธุ์พืชสองชนิดที่ศาสตราจารย์หลิวเพาะไว้ถึงจะดี แต่สำหรับหมู่บ้านช้างเทพแล้วก็ยังมีน้อยเกินไป」
「โอกาสได้ต้นกล้าที่ผ่านเกณฑ์จากการเพาะแต่ละครั้งมีน้อยมาก แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะปลูกในปริมาณมาก」
「อย่างน้อยตอนนี้ก็ยังไม่ได้」
「ศาสตราจารย์หลิวลดระยะเวลาตั้งแต่เพาะปลูกจนถึงเก็บเกี่ยวให้เหลือแค่ไม่กี่สิบชั่วโมงได้ ก็เก่งมากแล้ว! ถ้าจะพัฒนาต่ออีก แทบยากยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์」
「ถ้าเป็นก่อนวันสิ้นโลก เรื่องนี้แทบเป็นไปไม่ได้เลย!」
「น้ำไกลดับไฟใกล้ไม่ได้ สู้แลกเอาของที่มีประโยชน์มาสักหน่อยดีกว่า」
น้ำเสียงของผู้ใหญ่บ้านเต็มไปด้วยความกลัดกลุ้ม เห็นได้ชัดว่าคนในหมู่บ้านนับพันคนเป็นภาระบนบ่าของเขา แรงกดดันในแต่ละวันคงหนักไม่น้อย