บทที่ 201 ตรงนั้นมีอะไร
สำนวนที่ว่า “เห็นภูเขาเหมือนอยู่ใกล้ แต่กว่าจะไปถึงม้าก็แทบหมดแรง” เหมาะกับสถานการณ์ตอนนี้ที่สุดแล้ว
ตามที่ฉู่เช่อหรือหัวหน้าฉู่คาดไว้ พวกเขาน่าจะได้พบกับขบวนรถขนาดใหญ่ที่ไม่รู้จักนี้ในไม่ช้า แต่...
ผ่านไปครึ่งวันแล้ว กลับยังไม่เห็นแม้แต่เงาของขบวนรถนั้น
ตอนพักเที่ยง ฉู่เช่ออาศัยความคุ้นเคยกับภูมิประเทศโดยรอบ เพราะตลอดช่วงเช้าพวกเขาวนเวียนอยู่แถวนี้มาตลอด
หัวหน้าฉู่วาดแผนที่อย่างง่ายด้วยมือลงบนกระดาษ คิ้วขมวดเข้าหากันจนเป็นรอยย่นชัดเจน
ตอนนี้คิ้วของติงตงก็ขมวดเป็นรอยย่นไม่ต่างกัน
เพราะมันฝรั่งที่เธอปลูกไว้บนรถตายหมดแล้ว
จากประสบการณ์ของเธอ มันฝรั่งน่าจะปลูกง่ายมากแท้ ๆ
ก่อนหน้านี้เธอเคยเห็นวิดีโอหนึ่งบนอินเทอร์เน็ต มีคนใช้แค่ถังขยะในบ้านใบเดียวก็ปลูกมันฝรั่งได้ไม่น้อย
ถึงขนาดมีร้านขายกระถางที่ออกแบบมาเพื่อปลูกมันฝรั่งโดยเฉพาะด้วย
เพราะอย่างนั้น ตอนอยู่โรงเรียนประถมที่สอง ติงตงถึงกับให้คนทำถังปลูกมันฝรั่งแบบนี้ขึ้นมาห้าใบ
แต่หลังจากเอามันฝรั่งที่รวบรวมมาได้ลงปลูกแล้ว กลับไม่มีความเปลี่ยนแปลงอะไรเลย
ก่อนจะมีรถบรรทุกตู้ทึบคันนี้ ติงตงเคยอาศัยอยู่ในรถโรงเรียนกับเถี่ยซือ
ตอนนั้นติงตงให้คนจัดพื้นที่ปลูกต้นไม้เล็ก ๆ ไว้ท้ายรถโรงเรียน
ต่อมาติงตงได้รถบรรทุกตู้ทึบมา จึงย้ายมันฝรั่งทั้งหมดไปไว้ในรถคันนั้น พอตอนออกจากโรงเรียนประถมที่สองก็เลยเอาติดตัวมาด้วย
แทบทุกวัน ติงตงจะตรวจดูมันฝรั่งเหล่านั้นสักรอบ ถึงเวลารดน้ำก็รดน้ำ ถึงเวลาพรวนดินก็พรวนดิน
เธอเอาใจใส่มันฝรั่งเหล่านี้ยิ่งกว่าลูกของตัวเองเสียอีก