ตอนที่ 169 แกต่างหากที่เป็นปีศาจ!
จะบอกว่าเฉินเหยี่ยกับฉู่เช่ออ้วนท้วนหน้ากลมก็คงเป็นการดูถูกกันเกินไปหน่อย
เฉินเหยี่ยไม่ได้อ้วนเลย หากเทียบกับมาตรฐานก่อนวันสิ้นโลก เขาสูงเกิน 180 เซนติเมตร หนักราว 70 กิโลกรัม ไม่ถือว่าอ้วน แถมยังออกจะผอมด้วยซ้ำ
ส่วนหัวหน้าฉู่เช่อ เอาเถอะ จะบอกว่าหุ่นสมส่วนก็ได้ แต่ยังไงก็ไม่ใช่คนอ้วน
เพียงแต่เมื่อเทียบกับคนผอมโซที่อยู่ตรงหน้า พวกเขาสองคนก็ดูอ้วนขึ้นมาจริง ๆ
ชายผมแดงที่วิ่งนำอยู่หน้าสุดเตี้ยกว่าเฉินเหยี่ยเล็กน้อย ทั้งตัวดูราวกับมีแต่หนังหุ้มกระดูก ไม่มีเนื้อหนังติดตัวสักนิด
ส่วนเสี่ยวหัว ผู้หญิงที่ถอยหนีไปด้านข้างอยู่ตลอดคนนั้น ดูแล้วหนักไม่ถึง 40 กิโลกรัมแน่นอน
คนกลุ่มนี้ดูเหมือนขาดสารอาหารอย่างรุนแรง อีกทั้งสภาพจิตใจก็คล้ายจะมีปัญหาอยู่บ้าง
เฉินเหยี่ยโกรธมาก คนพวกนี้ไม่เล่นตามกติกา ถึงกับหาปืนมาได้ด้วย
ดวงตาโลหิตในตาซ้ายเปล่งประกายสีแดงเข้ม ราวกับปีศาจจากนรกกำลังจับตามองโลกมนุษย์
เฉินเหยี่ยมีวิธีนับร้อยที่จะลบคนตรงหน้าให้หายไปทั้งหมด
เรื่องราวมาถึงขั้นนี้แล้ว เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ความผิดของเขา
คาดว่าคนกลุ่มนี้คงเคยทำแบบนี้มาไม่น้อย
ด้านหนึ่ง เฉินเหยี่ยอยากได้ข้อมูลบางอย่างจากคนพวกนี้
อีกด้านหนึ่ง เขาก็อยากลองดูพลังของดวงตาโลหิต
ดวงตาโลหิตที่ได้มาจากเนตรโลหิตหุบเหวสืบทอดความสามารถของเนตรโลหิตหุบเหวมาบางส่วน
จนถึงตอนนี้เขายังไม่ได้ลองเลยว่าดวงตาโลหิตมีพลังแค่ไหน
ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ที่โรงเรียนประถมที่สอง เพราะการต่อสู้กำลังดุเดือด อีกทั้งเพิ่งปลูกถ่ายดวงตาโลหิต ความสามารถหลายอย่างจึงยังปรับตัวได้ไม่เต็มที่
คราวนี้ก็พอดีที่จะใช้คนพวกนี้ลองมือ
ไม่รู้ทำไม จู่ ๆ ชายผมแดงที่วิ่งนำอยู่หน้าสุดก็รู้สึกร้อนขึ้นมา
เมืองหมอกใหญ่ไม่ได้มีอากาศหนาวจัด อุณหภูมิราว ๆ สิบกว่าไปจนถึงยี่สิบองศาเท่านั้น