บทที่ 155 ฉันไม่ใช่พี่น้องที่ดีที่สุดของนายหรือไง?
การปรากฏตัวของเทพมรณะหมายความว่าศึกใหญ่กำลังยกระดับขึ้น
และยังหมายความว่าโอกาสหลบหนีใกล้จะมาถึงแล้ว
ทันทีที่มีโอกาสแม้เพียงนิดเดียว เฉินเหยี่ยจะขับรถหนีไปโดยไม่ลังเล
ส่วนคนอื่น ๆ... ช่างเถอะ ต่างคนต่างเอาตัวรอดแล้วกัน
เฉินเหยี่ยจ้องร่างเย้ายวนสูงสามเมตรตาไม่กะพริบ ต้องยอมรับว่าแม้จะเห็นเทพมรณะมาหลายครั้งแล้ว เขาก็ยังรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้งดงามจนน่าตกตะลึง
สัดส่วนสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ ริมฝีปากแดงราวกับเลือด และดวงตาที่ปิดสนิทอยู่ตลอด
ไม่มีจุดไหนที่ดูไม่งดงามเลย!
ปลายเท้าเปลือยเปล่าคู่หนึ่งแตะลงบนหิมะเบา ๆ โดยไม่เปื้อนฝุ่นแม้แต่น้อย
ชุดแดงทั้งตัวนั้นดูราวกับเจ้าสาวที่หนีออกมาจากงานเลี้ยงมงคล
ถ้าไม่ใช่เพราะความสูงสามเมตร คงไม่มีใครคิดว่านี่คือสิ่งเหนือธรรมชาติ
การปรากฏตัวของเทพมรณะทำให้สิ่งเหนือธรรมชาติที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างมีสีหน้าหวาดระแวงขึ้นมา
แม้แต่หญิงหิมะที่ก่อนหน้านี้เพียงขยับนิ้วเบา ๆ ก็ทำให้ซุนเชี่ยนเชี่ยนกับติงตงตกอยู่ในสภาพย่ำแย่ ตอนนี้ยังจ้องเทพมรณะเขม็ง
“เธอ... ในที่สุดก็โผล่มาแล้ว!”
เสียงแหบแห้งเจือความตึงเครียดเล็กน้อย
นั่นคือเสียงของมนุษย์แปดแขนใบหน้าคน
คนที่พูดคือใบหน้าหญิงชรา
เทพมรณะไม่ได้พูดอะไร เพียงถือเคียวโลหิตไว้ในมือ ยืนนิ่งอยู่กลางสนาม
ราวกับว่าสิ่งเหนือธรรมชาติที่แผ่กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวรอบตัว เป็นเพียงฝูงมดปลวกที่ไม่คู่ควรให้เธอตอบ
เหล่าผู้คลานส่งเสียงคร่ำครวญพลางถอยกรูด
ซุนเชี่ยนเชี่ยน ติงตง และเถี่ยซือทั้งสามคนจึงได้กลับมาอยู่ข้างเทพมรณะอย่างทุลักทุเล
ตอนนี้เถี่ยซือชุ่มโชกไปด้วยเลือด ดูราวกับเพิ่งอาบเลือดมา แต่เมื่อมองสีหน้าของเขา ก็ยังเห็นได้ว่าตื่นเต้นอย่างมาก
เฉินเหยี่ยมองเห็นตัวอักษรเรืองแสงขนาดใหญ่สองตัวเหนือศีรษะเถี่ยซือ
แต่ในสายตาคนอื่น ตัวอักษรสองตัวนั้นไม่มีอยู่จริง
เมื่อมองไปด้านข้าง เขาก็พบว่าไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร หัวหน้าฉู่เช่อก็พาคนแอบย่องมาถึงที่นี่ด้วย
เห็นได้ชัดว่าฉู่เช่อมีจุดประสงค์เดียวกับเฉินเหยี่ย
“น้าชาย ระวัง!”
“อารอง!”
“คุณอู๋...”
“ที่เหลือฉันจัดการเอง!”