ตอนที่ 156 วิกฤตใหญ่ ฉันกำลังจะตายแล้วหรือ???
เสียงของอู๋เจี้ยนซานดึงสายตาทุกคนให้หันไปจับจ้องเฉินเหยี่ยทันที
จังหวะนั้นเอง เสียงตวาดของหัวหน้าฉู่ก็ดังมาจากมุมด้านข้างว่า “ไป!”
เงาร่างหลายสายพุ่งออกมาจากความมืด ตรงไปยังรถออฟโรดดัดแปลงของฉู่เช่อ
สวีลี่น่ามองเฉินเหยี่ย แล้วถามอย่างลังเลว่า “หัวหน้า เฉินเหยี่ยเขา...”
“เธอตายแล้วเขาก็ยังไม่ตาย! รีบไป!”
เมื่อได้ยินคำสั่งของอู๋เจี้ยนซาน
สาวผมชมพูลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จังหวะเคลื่อนไหวจึงช้าลงเล็กน้อย ตรงกันข้าม ติงตงกลับเคลื่อนไหวได้รวดเร็วมาก
เธอออกแรงถีบตัว พุ่งออกไปในพริบตาโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
เมื่อติงตงปรากฏตัวอีกครั้ง เธอก็ไปขวางอยู่หน้าประตูโรงเรียนแล้ว ยืนหยั่งเท้ามั่นคง สีหน้าสงบนิ่ง ไม่ยินดีไม่ยินร้าย กำหมัดทั้งสองข้างไว้ข้างลำตัว ดวงตาคู่นั้นมองรถกระบะวันสิ้นโลกที่กำลังแล่นเข้ามาอย่างสงบ
แต่พลังที่แผ่ออกมาจากทั่วร่างของเธอกลับเพิ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
เธอขวางทางเข้าประตูโรงเรียนไว้จนมิด ต่อให้พยายามหลบก็คงยากจะผ่านไปได้
ยิ่งไปกว่านั้น เธอไม่ใช่สิ่งไม่มีชีวิต แค่ขยับตัวเล็กน้อยก็ปิดทางเข้าทั้งหมดได้แล้ว
เฉินเหยี่ยคาบบุหรี่ไว้ที่มุมปาก ภายในห้องคนขับเต็มไปด้วยควัน แต่ในใจเขากลับไม่ได้รู้สึกโกรธอะไร
เขาเข้าใจการตัดสินใจของติงตงดี
เพราะการกระทำต่อจากนี้ของเขาก็จะโหดร้ายไม่น้อยเหมือนกัน
ถึงอย่างไร ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอก็แค่ผิวเผินที่สุดในขบวนรถ ตอนร่วมมือกันกำจัดลำดับขั้นปีศาจนั่น ก็เป็นเพียงการร่วมมือกันเท่านั้น
หลังจากนั้นเขาก็เพิ่งเข้าร่วมขบวนรถได้ไม่นาน บางครั้งทั้งวันทั้งคู่ยังแทบไม่ได้พูดกันสักกี่คำ
แต่สำหรับติงตงแล้ว อู๋เจี้ยนซานกลับดูเหมือนจะมีความหมายพิเศษ
แต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ตอนลงมือเขาจะได้ไม่รู้สึกผิด
เฉินเหยี่ยเหยียบคันเร่งมิด รถกระบะวันสิ้นโลกสั่นสะเทือนเล็กน้อย ก่อนจะพุ่งเข้าใส่ติงตงอย่างแรง