บทที่ 171 ครอบครองของพิสดารแต่เพียงผู้เดียว
ขณะได้ยินคำว่า “ช้างเทพ” เฉินเหยี่ยก็นึกถึงวาฬนภาขึ้นมาเช่นกัน
ภาพที่เห็นบนทะเลทรายยังคงติดตาเฉินเหยี่ยจนถึงตอนนี้
หรือว่า “ช้างเทพ” ที่ว่านี่จะเป็นของพิสดารเหมือนกัน?
“เล่าเรื่องที่เธอรู้เกี่ยวกับช้างเทพมาให้หมด!”
เฉินเหยี่ยพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
หญิงสาวลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยว่า “ที่จริงฉันก็ได้ยินเรื่องนี้จากคนอื่นมาโดยบังเอิญค่ะ”
“เล่ามา”
หญิงสาวมองเฉินเหยี่ยแวบหนึ่ง แล้วค่อย ๆ เริ่มเล่าเรื่องช้างเทพ
“ช้างเทพเป็นช้างตัวใหญ่มาก ๆ ได้ยินว่าอยู่แถวเมืองหมอกใหญ่ แต่พวกเราก็ไม่เคยเห็น...”
หญิงสาวค่อย ๆ เล่าข่าวที่ตัวเองรู้ให้ฟัง
จากที่หญิงสาวเล่า ช่วงนี้ช้างเทพดูเหมือนจะย้ายไปอยู่ใกล้หมู่บ้านอู๋ใหญ่
ช้างเทพตัวใหญ่โตมหึมา ดูไม่เหมือนสิ่งมีชีวิตบนโลกนี้เลย ขาทั้งสี่ข้างใหญ่ราวกับเสา สูงถึงร้อยกว่าเมตร
บนหลังช้างเทพมีหมู่บ้านอยู่แห่งหนึ่ง ผู้คนในหมู่บ้านอาศัยอยู่บนหลังของมัน
ผู้คนที่อาศัยอยู่บนหลังช้างเทพไม่ต้องถูกรบกวนจากสิ่งเหนือธรรมชาติ และกลับไปใช้ชีวิตแบบก่อนวันสิ้นโลกได้แล้ว
ที่นั่นเป็นสถานที่พักพิงที่ทุกคนใฝ่ฝัน
ช้างเทพเร่ร่อนไปเรื่อย ๆ ไม่ได้อยู่เป็นหลักแหล่ง
หลายคนกำลังสืบข่าวเกี่ยวกับช้างเทพ ขอแค่ได้ขึ้นไปอาศัยบนหลังมัน ก็จะหลุดพ้นจากชีวิตที่ต้องเผชิญอันตรายจากสิ่งเหนือธรรมชาติทุกวัน
แต่จนถึงตอนนี้ ยังไม่มีข่าวว่ามีใครเคยขึ้นไปบนช้างเทพ
หรือบางทีคนที่ขึ้นไปอาศัยบนช้างเทพอาจไม่ยอมลงมาอีกเลยก็ได้
กลุ่มของหญิงสาวมาสืบข่าวเรื่องช้างเทพที่นี่อยู่นานแล้ว กลุ่มเล็ก ๆ ก่อนหน้านี้ก็หวังว่าจะได้ขึ้นไปใช้ชีวิตบนช้างเทพเช่นกัน
น่าเสียดายที่มาเจอพวกเฉินเหยี่ยเข้าเสียก่อน
ข่าวที่ได้ยินครั้งนี้ละเอียดกว่าข่าวที่ได้จากปากโม่หวยเหรินก่อนหน้านี้มาก
โม่หวยเหรินบอกว่าบนหลังช้างเทพมีปราสาท และมีคนอาศัยอยู่ในนั้น
ข้อมูลของทั้งสองคนคล้ายกันมาก อาจเป็นเพียงข่าวลือที่เล่าต่อกันมา
มีแต่ต้องเห็นช้างเทพด้วยตาตัวเอง ถึงจะรู้ว่ามันเป็นอย่างไรกันแน่