รออยู่อีกพักหนึ่ง ในที่สุดอีกฝ่ายก็ส่งข้อความมาเพียงประโยคเดียวว่า “ชำระเรียบร้อยแล้ว”
ถังกั่วเลิกคิ้ว คิดว่าตัวเองตาฝาดไป
เธอเงยหน้ามองคนที่อยู่ด้านหลัง ทุกคนต่างมีสีหน้าตกตะลึงไม่ต่างกัน
ถังกั่วกลืนน้ำลาย “ไปธนาคาร ขอรายการเดินบัญชีมา”
เว่ยรั่วเฟยรีบพยักหน้า คว้าตัวเฉียวซือหนัวแล้วพุ่งออกไป
ถังกั่วจ้องหน้าจอด้วยความรู้สึกแปลกใจ
นั่นมันชีวิตคนนะ จ้างวานฆ่าคนทั้งที เขาไม่ดูผลลัพธ์เลยหรือไง?
แค่หวังฟู่บอกว่าจัดการเรียบร้อยแล้ว ก็โอนเงินให้เลยงั้นหรือ?
ไม่อีกฝ่ายก็ร่ำรวยและมีอำนาจมากจนไม่ใส่ใจว่าการตายของใครสักคนจะก่อปัญหาอะไร หรือไม่ก็สติปัญญาพอ ๆ กับหวังฟู่
ราวสองชั่วโมงต่อมา ทั้งสองคนก็กลับมา
เฉียวซือหนัวยื่นรายการเดินบัญชีในมือให้ถังกั่ว สีหน้าซับซ้อน “พี่กั๋ว นี่ไม่ใช่เรื่องเข้าใจผิดจริง ๆ ใช่ไหมคะ?”
ถังกั่วไม่เข้าใจว่าเธอหมายถึงอะไร จึงก้มลงดูรายการเดินบัญชี
พบว่าข้อมูลของวันนี้มีเงินโอนเข้ามาจริง ๆ
800.00
หรือก็คือเงินจำนวนแปดร้อยหยวนที่ชวนให้ตกตะลึงนั่นเอง
“ฆ่าคนหนึ่งคน จ่ายแค่แปดร้อยหยวนเองเหรอ?” เว่ยรั่วเฟยตกใจจนชูนิ้วทำเลขแปด
ถังกั่วหัวเราะเยาะ “ถังจื้อหมิงก็ไม่ได้มีค่าอะไรนักหรอก แต่คงไม่ถึงกับมีค่าแค่นี้หรอกมั้ง?”
พูดจบก็หันไปถามทั้งสองคน “สืบข้อมูลคนโอนได้หรือยัง?”
เฉียวซือหนัวพยักหน้าแล้วส่ายหน้า “ได้ชื่อกับเลขบัญชีมาแล้วค่ะ แต่ข้อมูลละเอียดต้องรออีกวันสองวัน ทางธนาคารถึงจะดึงออกมาได้”
“ชื่ออะไร?”
“จวงเชาเฟน”
“จวงเชาเฟน?”