ถังกั่วทบทวนข้อมูลที่เฉียวซือหนัวไปสอบถามมา
ทุกคนต่างบอกว่าครอบครัวนี้มีความสุขสมบูรณ์ แล้วเด็กในครอบครัวที่มีความสุขจะมีบาดแผลแบบนั้นได้อย่างไร
ตอนถูกทำร้าย เด็กไม่ส่งเสียงเลยหรือ
ถึงจะเป็นห้องชุดขนาดใหญ่ที่หนึ่งชั้นมีแค่ห้องเดียว คนชั้นบนชั้นล่างก็ไม่ได้ยินเลยหรือ
เดี๋ยวก่อน ยังมีแมวอีกตัว!
ถังกั่วเดินไปพลางหยิบโทรศัพท์ส่งข้อความหาซ่งสิงจื่ออย่างรวดเร็ว
【ผลชันสูตรแมวออกหรือยัง】
ซ่งสิงจื่อตอบกลับมาไม่นาน【ตายจากการตกจากที่สูง เวลาตายใกล้เคียงกับศพมนุษย์ มีความเป็นไปได้สูงว่าเกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกัน】
ถังกั่วจ้องข้อความแล้วขมวดคิ้วแน่น
ตกจากที่สูงในเวลาและสถานที่เดียวกัน
แมวตัวนี้ก็ถูกคนโยนลงมาเหมือนกัน
บนตัวมันจะมีร่องรอยหลงเหลืออยู่ไหม
แต่ถ้าซ่งสิงจื่อตรวจไม่พบ ก็คงไม่มีหลักฐานอะไรหลงเหลืออยู่แล้ว
เมื่อเดินมาถึงหน้าสำนักงาน ถังกั่วยังคงขมวดคิ้ว ไม่ได้ผ่อนคลายลง กลับยิ่งกระวนกระวายกว่าเดิม
เมื่อเข้าไปในสำนักงาน ทุกคนต่างกำลังทำงานของตัวเอง ถังกั่ววางสมุดบันทึกในมือลง แล้วหันไปถามเฉียวซือหนัว “ซือหนัว เล่าขอบเขตที่เธอไปสอบถามให้ฉันฟังหน่อย”
เฉียวซือหนัวกำลังตรวจสอบข้อมูลของชุยจิ้น พอได้ยินเสียงก็หมุนเก้าอี้กลับมาตอบทันที “หนูสอบถามเพื่อนบ้านในตึกสองครบทุกห้องแล้วค่ะ รวมถึงคนที่เห็นเหตุการณ์แล้ววิ่งมามุงดูในวันเกิดเหตุด้วย”
พูดจบ เฉียวซือหนัวกะพริบตาถาม “หนูตกหล่นตรงไหนไปหรือเปล่าคะ”
นี่เป็นความคิดตามปกติ ซือหนัวไม่ได้ทำอะไรผิด
แต่ถังกั่วนึกถึงอีกแง่มุมหนึ่ง
เธอเงยหน้ามองเฉียวซือหนัว “ไปสอบถามอีกรอบกับฉัน”