คดีนี้หน่วยหกได้รับคำชมเชย แถมยังได้เงินรางวัลก้อนโตอีกด้วย
ถังกั่วดีใจสุด ๆ
ถึงขั้นมีแรงเขียนรายงานขึ้นมาเลย
ตอนกลับจากเลิกงาน เธอฮัมเพลงไปด้วย ส่ายกุญแจในมือไปด้วยอย่างอารมณ์ดี
ซ่งสิงจื่อเห็นแล้วก็พลอยยิ้มตาม
“หัวเราะอะไร”
ซ่งสิงจื่อชะงัก “คุณหัวเราะเรื่องอะไร ผมก็หัวเราะเรื่องนั้นสิ”
ถังกั่วยกคิ้ว “ฉันนึกว่าคุณเป็นพวกมองเงินเป็นของไร้ค่า ไม่ยอมก้มหัวให้เงินแค่ห้าถังเสียอีก ดูท่าฉันจะประเมินคุณสูงไปแล้ว”
ซ่งสิงจื่อพยักหน้า “คนเรากินข้าวกินปลา ใครจะรังเกียจเงินเยอะล่ะ”
ถังกั่วเบ้ปาก ทำสีหน้าไม่เห็นด้วย
พอเข้ามาในลานบ้าน เจ้าอาม่าก็เพิ่งทำกับข้าวเต็มโต๊ะเสร็จ พอเห็นทั้งสองกลับมาก็รีบเรียก “มากินข้าวเร็ว เสี่ยวซ่งมากินด้วยกันสิ!”
ซ่งสิงจื่อรู้สึกเกรงใจจึงคิดจะปฏิเสธ แต่เจ้าอาม่ากระตือรือร้นเหลือเกิน เขาเลยได้แต่ไปช่วยยกกับข้าวจากครัว
ถังกั่วเพิ่งนั่งลง เห็นที่นั่งข้างตัวว่างอยู่ จึงถามว่า “ถังจื่อหาวไปเถลไถลที่ไหนอีกแล้ว”
เจ้าอาม่ายิ้มอธิบาย “จื่อหาวเดี๋ยวนี้เชื่อฟังขึ้นเยอะ วันนี้ไปส่งผู้เช่าคนก่อนที่สนามบิน”
“มันไปส่งคนที่สนามบิน แล้วรถกับใบขับขี่มาจากไหน”
ถังกั่วตกใจ ร้องลั่นว่า “มันขับรถโดยไม่มีใบขับขี่เหรอ!?”
เจ้าอาม่าดื่มซุปไปคำหนึ่งแล้วโบกมือ “ได้ใบขับขี่มานานแล้ว ยายก็อยากบอกแกอยู่หรอก แต่ช่วงนี้แกยุ่งกับคดีตลอด เขาจะกล้าไปรบกวนแกได้ยังไง”
ถังกั่วค่อยวางใจลงได้บ้าง แต่ก็ยังสงสัย “แล้วรถล่ะ อย่าบอกนะว่ามันหาเงินได้หน่อยเดียว ยายก็ให้มันเอาไปผลาญหมด”