ถังกั่วเหลือบมองชุยจิ้นที่กำลังถูกควบคุมตัวขึ้นรถตำรวจ
“ไม่ว่าจะใช่หรือไม่ใช่ ชุยจิ้นคนนี้ก็มีพิรุธอยู่ดี”
คนสองคนที่นั่งอยู่เบาะหลังพยักหน้าเห็นด้วย
จากนั้นถังกั่วก็สั่งต่อว่า “กลับสถานีแล้วแยกกันสอบปากคำก่อน”
“รับทราบ!”
——
ภายในห้องทำงาน กู้ไค้กับเว่ยรั่วเฟยกลับมาถึงสถานีตำรวจแล้ว และค้นข้อมูลของครอบครัวผู้เสียชีวิตออกมาได้ครบถ้วน
เมื่อกู้ไค้ติดรูปเด็กหญิงที่มัดจุกเล็ก ๆ ลงบนกระดาน ทุกคนต่างรู้สึกเจ็บปวดและเศร้าใจแทนเด็กหญิงผู้น่าสงสาร
สีหน้าของกู้ไค้หนักอึ้งที่สุด
เด็กหญิงอายุสามขวบ วัยเดียวกับเจ้าถั่วน้อย
เพิ่งลืมตาดูโลกได้ไม่นาน ก็ต้องจากโลกนี้ไปตลอดกาล
คนแบบไหนกันถึงลงมือกับเด็กได้?
“ผู้เสียชีวิตชื่อชุยอวี่ม่อ อายุสามขวบ เป็นเด็กหญิง แม่ชื่อไป่เสี่ยวเจิน เคยเป็นครูสอนศิลปะ หลังตั้งครรภ์ก็ลาออกมาเป็นแม่บ้าน ส่วนพ่อชื่อชุยจิ้น เป็นผู้บริหารระดับสูงของบริษัทต่างชาติ เงินเดือนสูง ครอบครัวนี้อาศัยอยู่ที่หมู่บ้านหรูหานถัง ซึ่งเป็นหมู่บ้านระดับพรีเมียม อาคารทั้งหลังเป็นห้องชุดขนาดใหญ่ ชั้นละหนึ่งห้อง”
พูดจบเขาก็หยุดเล็กน้อย ก่อนส่งสายตาให้เว่ยรั่วเฟย อีกฝ่ายรีบนำรูปจากที่เกิดเหตุมาติดทันที
กู้ไค้พูดกับคนอื่นต่อว่า “ตอนพบเด็ก เด็กเท้าเปล่า ที่เกิดเหตุไม่พบรองเท้า อีกอย่าง เราพบซากแมวตัวหนึ่งในพงหญ้าข้าง ๆ”
เว่ยรั่วเฟยรีบหารูปซากแมวจากกองรูปแล้วนำมาติด
บ้านของเฉียวซือหนัวก็เลี้ยงแมวไว้ พอเห็นซากแมว เธอก็สูดลมหายใจเฮือกใหญ่ทันที