ภายในห้องทำงาน หลินเฟิงกู้คืนข้อมูลทั้งหมดจากโทรศัพท์สีดำเครื่องนั้น แล้วนำเข้าไว้ในคอมพิวเตอร์ ทุกคนที่มองข้อมูลแชตและรูปภาพบนหน้าจอต่างรู้สึกขนลุก
ชุยจิ้นมีโทรศัพท์สองเครื่อง เบอร์โทรศัพท์สองเบอร์ แม้แต่บัตรประชาชนที่ใช้ลงทะเบียนโทรศัพท์เครื่องนี้ก็ไม่ใช่ของชุยจิ้น เรียกได้ว่ารอบคอบไม่น้อย
แถมยังฟอร์แมตโทรศัพท์ทิ้งด้วย แต่ด้วยวิธีการของตำรวจ ข้อมูลที่ลบไปไม่ได้หายไปอย่างถาวร
ในโทรศัพท์เครื่องนี้มีรายชื่อผู้ติดต่อเพียงคนเดียว นั่นคือเฉินเยียน
เนื้อหาแชตระหว่างทั้งสองคนโจ่งแจ้งอย่างมาก ดูจากลำดับเวลาแล้ว ทั้งคู่เริ่มติดต่อกันเมื่อสองปีก่อน ชุยจิ้นชอบผู้หญิงคนนี้มาก ส่วนใหญ่เป็นชุยจิ้นที่เป็นฝ่ายรุกและพยายามสานสัมพันธ์
แรกเริ่มเฉินเยียนต่อต้านอย่างหนัก เพราะเขามีทั้งภรรยาและลูก แต่ชุยจิ้นยืนยันกับเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า เขากับไป่เสี่ยวเจินหมดรักกันแล้ว เขามองไป่เสี่ยวเจินเป็นแค่แม่บ้าน และไม่ช้าก็เร็วก็ต้องหย่ากัน
จากนั้นเขาก็ทุ่มเทตามจีบเฉินเยียนอย่างหนัก ไม่นานเฉินเยียนก็ลดการป้องกันตัวลง ยอมเปิดใจคบหากับเขา
แต่หลังจากคบกันได้ครึ่งปี เฉินเยียนใกล้จะอายุสามสิบแล้ว อีกทั้งที่บ้านก็เร่งให้แต่งงาน เธอจึงเริ่มบีบให้ชุยจิ้นหย่า
ชุยจิ้นยินดีหย่า แต่ในขณะเดียวกัน พ่อแม่ของเฉินเยียนพอได้ยินว่าลูกสาวไปชอบผู้ชายที่มีภรรยาและมีลูกแล้ว ก็ไม่เห็นด้วยทันที ทั้งยังบอกเฉินเยียนว่า พวกเขาไม่ยอมรับลูกเขยที่มีลูกติด
แท้จริงแล้วพ่อแม่ของเฉินเยียนกำลังปฏิเสธการแต่งงานครั้งนี้ แต่เฉินเยียนกลับเข้าใจว่าถ้าเด็กคนนั้นไม่อยู่แล้ว พ่อแม่ของเธอก็จะยอมรับ