ฉันเป็นตำรวจที่ดุหน่อยไม่ได้หรือไง

ตอนที่ 88 จากัวร์ดำ

6 นาที· 1.5K คำ

ตอนนี้ถังกั่วกดความโกรธไว้ไม่อยู่แล้ว

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาถูกตลบหลัง

พี่แฟน! แกกินสองทางงั้นเหรอ!

“ทุกชุดรายงานสถานการณ์!”

เสียงรายงานเร่งรีบจากลูกทีมดังต่อเนื่องผ่านหูฟัง

“ปากทางเข้าหมู่บ้านฝั่งซ้าย ไม่มีคนเข้าออก!”

“ปากทางเข้าหมู่บ้านฝั่งขวา ไม่มีคนเข้าออก!”

“กล้องวงจรปิดที่ปากทางเข้าหมู่บ้านจับภาพผู้ต้องสงสัยสะพายกระเป๋าวิ่งไปทางหลังเขาเมื่อสี่สิบนาทีก่อน!”

“พบบริเวณทางเดินเล็ก ๆ บนหลังเขาฝั่งตะวันตกมีร่องรอยเหยียบย่ำใหม่!”

พี่แฟนแจ้งให้มาซานลี่หนีไปก่อนงั้นเหรอ?!

ดี ดีมาก! รู้อย่างนี้ เมื่อก่อนทำไมไม่ระเบิดมันให้ตายไปเลย!

เว่ยรั่วเฟยกำปืนแน่น เหงื่อเย็นชุ่มเต็มแผ่นหลัง เขาขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “พี่กั๋ว! ด้านหลังเขาคือแม่น้ำโขงแล้วนะครับ ถ้าช้าไปอีกก้าว เขามีโอกาสสูงที่จะลอบข้ามชายแดนหนีไปต่างประเทศ!”

“ไม่มีทางปล่อยให้มันหนีไปได้”

ถังกั่วข่มความโกรธในใจเอาไว้

“เว่ยรั่วเฟย ติดต่อศูนย์บัญชาการทันที!”

“รายงานว่า มาซานลี่ ผู้ต้องหาคดีฆาตกรรมระดับ A มีส่วนพัวพันกับการลักพาตัวและขายเด็กเป็นขบวนการ รวมถึงฆ่าคนโดยเจตนาและซ่อนศพ ตอนนี้ทิ้งบ้านหลบหนี มุ่งหน้าไปทางชายแดนตะวันตกเฉียงใต้!”

“ขอให้ปิดกั้นจุดตรวจบนถนนทุกเส้นทางในพื้นที่โดยรอบ ดึงภาพจากกล้องวงจรปิดของพลเรือนตามถนนสายหลักทั้งหมด! พร้อมกันนั้นขอสนับสนุนกำลังตำรวจติดอาวุธเข้าปิดล้อมผืนป่า!”

“รับทราบ!”

เว่ยรั่วเฟยรีบออกไปนอกลานบ้านแล้วต่อสายวิทยุเฉพาะกิจ รายงานคดีด้วยความรวดเร็ว

ถังกั่วเงยหน้ามองผืนป่าหลังลานบ้านที่แผ่กิ่งก้านบดบังท้องฟ้า

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป