เหรินหยางส่ายหน้า ถอยออกไปครึ่งก้าว
"ไม่ต้องแล้วจริงๆ ค่ะ ท่านถอยไปเถอะ"
พูดจบ เหรินหยางก็พยักหน้า ปฏิเสธอย่างเด็ดขาด ดึงเหมิงหลิงขึ้นไปชั้นบน
เหมิงหลิงยังไม่ทันหายจากความตกตะลึง พอกลับมาที่ห้องทำงาน ก็ดึงเหรินหยางไว้ทันที
"หยางหยาง เจอหนุ่มรวยแบบนี้ ลองดูหน่อยก็ได้นะ รู้ไหม กระเป๋าใบนั้นเป็นรุ่นใหม่ของชาแนล ไม่นานมานี้ฉันเดินเล่นกับเพื่อนสนิท เห็นกระเป๋ารุ่นนี้ตั้งหลายหมื่นเลย"
"ฉันรู้"
"แล้วทำไมไม่รับล่ะ เขาชัดเจนว่ามาจีบเธอ!"
"พี่สาว อย่าล้อเล่นเลย เขาไม่ได้พูดว่าจะจีบฉันสักหน่อย แล้วก็กระเป๋ารุ่นนี้ฉันมีแล้ว ซื้อให้เมื่อวานซืนตอนเดินเล่น กับพี่ชายของฉัน"
เหมิงหลิงเบิกตากว้าง "...คุณหนูใหญ่แท้ๆ อยู่ข้างๆ ฉันนี่เอง!"
เหรินหยาง: "..."
*
ตอนบ่าย เหรินหยางไม่มีคลาส ก็ไปแจกใบปลิว
ตากแดดอยู่สองชั่วโมง แต่ไม่ได้ผลเลย
เธอถอนหายใจ กลับมาที่โรงเรียน ก็เห็นเฉียวเว่ยมาทำงานแล้ว
ไม่เหมือนที่เหมิงหลิงพูด เฉียวเว่ยแต่งตัวสวยงามอวดโฉม ไม่เหมือนคนที่เจอหน้าคนที่คุยออนไลน์แล้วผิดหวัง
เหรินหยางไม่คิดมาก
ก็ทีมพระเอกนี่นา เกิดมามีออร่าอยู่แล้ว
เธอเป็นนางร้ายอย่างนี้ หลบให้ไกลๆ ดีกว่า
งานที่โรงเรียนสอนเต้นเป็นแบบยืดหยุ่น ไม่มีคลาสก็ไม่ต้องเข้างาน
เหรินหยางตอนเย็นไม่มีคลาส เตรียมของจะกลับ
"คุณครูเหริน จะกลับแล้วเหรอ?" รองผู้อำนวยการเดินผ่าน ถามขึ้น
"...ค่ะ"
รองผู้อำนวยการขมวดคิ้ว "กี่โมงแล้ว ยังจะเลิกงานอีก? หานักเรียนใหม่ได้หรือยัง? ดูเฉียวเว่ยสิ วันนี้พ่อแม่ของหนานหนานบอกว่าครูสอนดี ต่อคอร์สไปอีกแสน"