เหรินหยางอยากตายอยู่แล้ว
ทำไมไปที่ไหนก็เจอพระนางกับพระเอกได้ทุกที่?
นี่คือชะตากรรมของนางร้ายหรอกหรือ?
เหรินหยางกำลังลังเลว่าจะลาออกดีไหม ขณะเดียวกันแม่สื่อก็โทรมาหาเธอ
ข่าวดี: มีหนุ่มคนหนึ่งที่ตรงตามความต้องการของเธอทุกข้อจริง ๆ
ข่าวร้าย: เป็นแม่ของหนุ่มคนนั้นที่จัดหาให้ ตัวเขาเองไม่รู้เรื่อง
เหรินหยางงง
นี่มันหมายความว่ายังไง?
แม่สื่อหัวเราะแห้ง ๆ “คุณเหริน คุณพอจะสะดวกสร้างเรื่องบังเอิญเจอกันหน่อยได้ไหมคะ?”
เหรินหยางทำหน้างง “สำนักงานจัดหาคู่ของคุณนี่ถูกต้องตามกฎหมายจริง ๆ เหรอ?”
แม่สื่อหัวเราะเก้อ “ถูกต้องสิคะถูกต้อง… หนุ่มคนนี้น่ะดีมากจริง ๆ ตรงตามข้อกำหนดทุกข้อที่คุณว่าไว้ หล่อ รวย และยังบริสุทธิ์ คุณน้อง ผู้ชายดี ๆ แบบนี้ไม่ใช่รอให้มานะคะ แต่ต้องไล่ตามเอา”
บริสุทธิ์เหรอ?
งั้นก็สะอาดดี
เหรินหยางใจอ่อน “งั้นฉันขอดูข้อมูลส่วนตัวเขาหน่อยสิ”
“เอ่อ… แม่ของฝ่ายชายขอให้เก็บข้อมูลไว้เป็นความลับ แต่คุณน้องวางใจได้ ข้อมูลของคุณฉันก็จะเก็บเป็นความลับเหมือนกัน”
“……ไม่รู้ทั้งชื่อทั้งหน้าตา แล้วจะให้ฉันไปเจอโดยบังเอิญยังไง?”
“คืนนี้หนุ่มคนนั้นจะไปคนเดียวที่ร้านอาหารฉางฉง คุณเห็นคนที่หล่อที่สุด นั่นแหละคือเขา”
เหรินหยาง “……”
บ้าหรือเปล่า?
เธอโมโหจนอยากวางสาย
แต่สายตาก็เหลือบไปเห็นเฉียวเว่ย—นางเอก แล้วก็นึกถึงจุดจบอันน่าเศร้าของตัวเอง ก็เลยตัดสินใจว่าจะหาคนแต่งงานให้เร็วที่สุด เธอดูน่าตุ๊กตารักมามากมาย ไม่มีนางร้ายคนไหนในเรื่องที่เป็นคนแต่งงานแล้ว
“ได้ ฉันจะไป”
……
คาบเรียนบัลเลต์สุดท้ายจบลงก็สองทุ่มแล้ว