ล้อเกวียนส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดไปตามถนนที่ปูด้วยหินกรวด
ไรน์นั่งอยู่ในเกวียน ชมทิวทัศน์สองข้างทางอย่างสนอกสนใจ ส่วนโคเอนเดินอยู่ข้างเกวียนอย่างจงรักภักดี คอยระแวดระวังภัยที่อาจปรากฏขึ้น
เมืองหินขาวอยู่ไม่ไกลจากท่าเรือนกนางนวลนัก เมื่อเปิดม่านหน้าต่างขึ้นแล้ว ไรน์จึงมองเห็นเมืองหินขาวอันสูงใหญ่ตระหง่านอยู่ลิบ ๆ
ไม่นานนัก หลังโคเอนจ่ายค่าเข้าเมืองไปไม่กี่เหรียญทองแดง ไรน์ก็ได้เข้าสู่เมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองเดียวบนทวีปใหม่แห่งนี้
“ท่านลอร์ด ต่อไปจะไปที่ใดครับ”
คนขับเกวียนหันกลับมาถาม
“พาข้าไปโรงเต้าที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหินขาวก่อน” ไรน์ก้มหน้าครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนสั่งการ
เกวียนเคลื่อนตัวอีกครั้ง ล้อส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด เพราะโคเอนจ่ายเงินไว้มากพอ เกวียนคันนี้จึงถูกเหมาจ้างไว้ทั้งวัน
หลังจากโคลงเคลงอยู่บนเรือมาครึ่งเดือน ไรน์ก็ควรกินมื้อดี ๆ และพักผ่อนให้เต็มที่เสียที อีกทั้งโรงเต้ายังเป็นสถานที่เหมาะที่สุดสำหรับสืบข่าวสาร
ระหว่างที่กำลังครุ่นคิด เกวียนก็มาถึงโรงเต้าไม้โอ๊กขาว โรงเต้าส่วนใหญ่มักตั้งอยู่ใกล้ประตูเมือง เพราะคงไม่มีใครอยากข้ามเมืองไปครึ่งเมืองเพื่อหาโรงเต้าหลังจากเข้ามาแล้ว
“ท่านลอร์ด”
หลังเกวียนหยุด โคเอนก็ยืนรออยู่ข้างเกวียน ไรน์ขานรับ ก่อนก้มตัวออกจากห้องโดยสาร
ในฐานะโรงเต้าที่ใหญ่ที่สุดในเขตตะวันออก โรงเต้าไม้โอ๊กขาวจึงกว้างขวางไม่น้อย พอผลักประตูไม้โอ๊กเข้าไป กลิ่นเบียร์ข้าวสาลีและเนื้อย่างก็ปะปนกับกลิ่นเหงื่อฉุนจัด กลายเป็นไอร้อนที่พุ่งเข้าปะทะใบหน้า
“ยังมีที่ว่างไหมครับ”
ไรน์เดินไปที่เคาน์เตอร์ แล้ววางแขนข้างหนึ่งลงบนเคาน์เตอร์
“มีครับ ท่านลอร์ด จะรับอะไรดีครับ”
“เนื้อย่างสองจาน ซุปเห็ดใส่เนื้อสองชาม มันฝรั่งย่างสี่ปอนด์ แล้วก็เบียร์ข้าวสาลีสองแก้ว”
หลังสั่งอาหารแล้ว ไรน์ก็พาโคเอนไปหาโต๊ะว่างนั่ง ระหว่างรออาหาร เขาเริ่มตั้งใจฟังบทสนทนาของเหล่าลูกค้ารอบข้าง
ภายในโรงเต้าเสียงดังอึกทึก ลูกค้าส่วนใหญ่ที่มาดื่มกินเป็นทหารรับจ้าง คนขี้เมา และชาวไร้สังกัด ไรน์เงี่ยหูฟังอยู่ครู่หนึ่ง ก็ได้ยินข้อมูลที่เป็นประโยชน์อยู่บ้าง
อย่างเช่น ร้านตีเหล็กร้านไหนชอบเอาเปรียบลูกค้า หรือหญิงสาวในซ่องไหนปรนนิบัติได้ถึงใจมากกว่ากัน
ไม่นานนัก อาหารก็ถูกยกมาเสิร์ฟ เนื้อย่างชิ้นหนาสองชิ้นกับซุปเนื้อร้อน ๆ สองชามใหญ่ ทำให้ไรน์ที่กินแต่ขนมปังแห้งกับปลาเค็มมาครึ่งเดือนตาลุกวาว
ในฐานะบุตรนอกสมรสของขุนนาง ไรน์ยังพอมีมารยาทอยู่บ้าง ส่วนโคเอนที่นั่งฝั่งตรงข้ามกลับดูหยาบกระด้างกว่ามาก เขาเทซุปเนื้อลงบนมันฝรั่งบด แล้วก้มหน้าก้มตากินอย่างเอร็ดอร่อย
มันฝรั่งเป็นทั้งอาหารหลักและพืชผลสำคัญของทวีปใหม่ เพราะทวีปใหม่ไม่ค่อยเหมาะกับการปลูกข้าวสาลี แต่มันฝรั่งกลับปลูกได้ถึงปีละสี่ครั้ง แถมยังให้ผลผลิตสูงมาก
หลังอิ่มหนำสำราญ เวลาก็ล่วงเข้าสู่ช่วงบ่ายแล้ว
“ท่านลอร์ด ต่อไปเราจะทำอะไรกันครับ” โคเอนเช็ดมุมปาก พลางเอ่ยอย่างยังไม่หายอยาก
“ศาลาว่าการเมือง”
พูดจบ ไรน์ก็ขึ้นเกวียนและสั่งให้คนขับพาไปยังศาลาว่าการเมือง เขาต้องเลือกที่ดินของตนให้เรียบร้อยภายในวันนี้ จะได้ไปซื้อเสบียงและอุปกรณ์ในวันพรุ่งนี้
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ บิดาเฮงซวยของไรน์ก็ไม่ได้ใจไม้ไส้ระกำไปเสียทั้งหมด แม้จะเป็นฝ่ายไล่เขามายังทวีปใหม่ แต่ก่อนจากกันบิดาก็ยังมอบเงินสนับสนุนให้เขาหนึ่งร้อยเหรียญทอง
ในอาณาจักรมิเนีย รายได้ต่อปีของดินแดนบารอนแห่งหนึ่งอยู่ที่ราวหนึ่งร้อยถึงสองร้อยเหรียญทอง แต่ดินแดนรวงข้าวทองค่อนข้างมั่งคั่ง เงินหนึ่งร้อยเหรียญทองนี้จึงเทียบได้กับรายได้ครึ่งปีของดินแดนเท่านั้น
สิ่งของที่ไรน์นำมาจากทวีปเก่ามีไม่มากนัก เพราะหากขนส่งเสบียงหรือสิ่งของจากทวีปเก่ามา ค่าเดินทางเพียงอย่างเดียวก็สูงกว่าราคาสินค้าบนทวีปใหม่มากแล้ว
ทรัพย์สินทั้งหมดที่เขามีในตอนนี้มีเหรียญทองราวหนึ่งร้อยยี่สิบกว่าเหรียญ เหรียญเงินอีกเล็กน้อย ธนูหนึ่งคัน ดาบอัศวินหนึ่งเล่ม เกราะหนังเสริมเหล็กหนึ่งชุด และข้าวของจิปาถะอีกนิดหน่อย
ส่วนเหรียญทองอีกยี่สิบกว่าเหรียญนั้น ยี่สิบเหรียญมาจากการสนับสนุนของกรีน คาร์ต อัศวินผู้เป็นบิดาของโคเอนและเป็นอัศวินผู้ใต้บังคับบัญชาของบารอนฮาราน อีกทั้งเขายังส่งโคเอนมาเป็นผู้ติดตามของไรน์ด้วย นับเป็นการลงทุนอย่างหนึ่ง
เงินย่อยที่เหลือเป็นเงินที่ไรน์เก็บสะสมไว้เอง ถึงอย่างไรเขาก็เป็นบุตรนอกสมรส จึงแทบไม่มีโอกาสได้จับเงินจับทอง
ไม่นานนัก ทั้งสองก็มาถึงศาลาว่าการเมือง
ไรน์กระโดดลงจากเกวียน แล้วเงยหน้ามองอาคารสูงใหญ่ตรงหน้า
ศาลาว่าการเมืองเป็นหัวใจของเมืองหินขาว จึงโอ่อ่าภูมิฐานไม่น้อย ตัวอาคารสร้างจากหินสีขาวทั้งหลัง บนประตูใหญ่ประดับแผ่นเหล็กขนาดมหึมาสองแผ่น สลักลวดลายภูเขาเอาไว้ ซึ่งเป็นตราประจำราชวงศ์ของอาณาจักรมิเนีย
ผู้คนในศาลาว่าการเมืองมีไม่มากนัก ไรน์พาโคเอนผลักประตูเข้าไป และมองเห็นชายวัยกลางคนคนหนึ่งนั่งอยู่หลังเคาน์เตอร์หินขาวกลางโถงอันกว้างโล่ง
“สวัสดี ข้าชื่อไรน์ บูจอน เป็นอัศวินบุกเบิกที่เพิ่งได้รับแต่งตั้ง”
ไรน์เดินเข้าไปแนะนำตัว ก่อนวางบัญชาบุกเบิกที่ตระกูลมอบให้ลงบนเคาน์เตอร์ แล้วยื่นมือไปหาอีกฝ่าย
เจ้าหน้าที่เอกสารคนนั้นลุกขึ้นจับมือกับไรน์เบา ๆ แล้วปล่อยมือ จากนั้นก็กวาดตามองบัญชาบุกเบิก ก่อนเอ่ยว่า
“ข้าชื่อมักซุส เป็นเจ้าหน้าที่เอกสารของเมืองหินขาว มาที่นี่เพื่อเลือกดินแดนใช่ไหม ตามข้ามา”
เจ้าหน้าที่เอกสารที่ชื่อมักซุสไม่ได้ดูแคลนไรน์เพราะนามสกุลของเขา ถึงอย่างไรอัศวินบุกเบิกที่มาทวีปใหม่ส่วนใหญ่ก็เป็นบุตรนอกสมรสกันทั้งนั้น
โคเอนรออยู่ที่เดิม ส่วนไรน์เดินตามมักซุสผ่านระเบียงทางเดินไปยังห้องขนาดใหญ่ ภายในห้องมีโต๊ะหินขนาดมหึมาตั้งอยู่ตรงกลาง บนโต๊ะเป็นแผนที่บางส่วนของชายฝั่งตะวันออกแห่งเมสเทีย
“เลือกดูได้เลย ที่ปักธงไว้มีเจ้าของแล้ว ส่วนที่ไม่ได้ปักธงยังเลือกได้ อัศวินบุกเบิกที่เพิ่งได้รับแต่งตั้งเลือกที่ดินได้ราวสองกิโลเมตรโดยรอบ แต่ข้าแนะนำให้เลือกพื้นที่ที่มีแหล่งน้ำ จะได้ไม่ต้องเจอเรื่องยุ่งยากมากนัก”
มักซุสพูดอย่างคล่องแคล่ว ดูท่าคงพาคนมาดูที่ดินไม่น้อยแล้ว ตอนท้ายยังเอ่ยเตือนด้วยความหวังดี
ไรน์เดินไปที่โต๊ะหินแล้วมองลงไป จากเมืองหินขาวบนชายฝั่งตะวันออกทอดไปทางตะวันตก ช่วงแรกเป็นดินแดนของบารอนสองคน ถัดไปเป็นที่ราบเบดอร์อันกว้างใหญ่ และที่ดินศักดินาของอัศวินผู้มีบรรดาศักดิ์แปดคนที่ตั้งอยู่บนนั้น
จากนั้นต้องข้ามแม่น้ำแสงเงินไป ทางตะวันตกจากนั้นไม่มีอัศวินผู้มีบรรดาศักดิ์อย่างเป็นทางการอีกแล้ว ส่วนใหญ่เป็นดินแดนของผู้ที่ยังไม่ได้เป็นขุนนางอย่างเป็นทางการ
ดินแดนไม่ได้หมายถึงใครจะขีดวงล้อมพื้นที่บนแผนที่ตามใจชอบได้ แต่เป็นพื้นที่ที่ราชอาณาจักรแบ่งเอาไว้เป็นแปลง ๆ อย่างเป็นระเบียบ
หลังเลือกดูอยู่ครู่หนึ่ง ไรน์ก็ตัดสินใจเลือกดินแดนที่มีธารเงินไหลผ่าน อยู่ใกล้ป่าสนและมองเห็นเทือกเขาบาราลอยู่ไกล ๆ
ธารเงินเป็นสาขาของแม่น้ำแสงเงิน ซึ่งเป็นแม่น้ำที่ไหลจากเหนือจรดใต้ ต้นธารของธารเงินอยู่บริเวณตอนบนของแม่น้ำแสงเงิน ก่อนจะไหลเฉียงลงไปทางตะวันตกเฉียงใต้ และแยกสาขาเล็ก ๆ ออกมาอีกสายตรงบริเวณใกล้ป่าสน
แม้ราชอาณาจักรจะแบ่งดินแดนเป็นแปลงสี่เหลี่ยมผืนผ้า แต่พื้นที่ส่วนใหญ่ของแปลงนี้กลับถูกสาขาเล็ก ๆ สายนั้นโอบล้อมเอาไว้ กลายเป็นดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอย่างแท้จริง
“เอาที่นี่แหละ”
ไรน์ชี้ไปยังดินแดนที่เลือกไว้ มักซุสซึ่งยืนตามหลังเขามาตลอดพยักหน้ารับ
“อืม เป็นตัวเลือกที่ดี”
พูดจบ มักซุสก็หยิบธงผืนเล็กจากข้างตัวมาปักลงบนแผนที่ แล้วพาไรน์กลับไปยังโถงด้านหน้าเพื่อเซ็นสัญญา