กลางคืนมืดสนิท แสงไฟในอาคารโบราณที่อยู่ไม่ไกลยังคงสว่างไสว
เขาอาศัยแสงรำไร ย่อตัวซ่อนอยู่ในพุ่มไม้สำรวจรอบๆ จนแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ จึงหยิบถังแก๊สพิษออกมาจากมิติ
ของสิ่งนี้ครอบคลุมรัศมีห้าร้อยเมตร พอจะคลุมทั้งหอเก็บคัมภีร์และห้องยาได้
เขาดึงสลัก คาบถังแก๊สไว้ระหว่างพุ่มหญ้า จากนั้นรีบกลับเข้าไปในโลกหลักโดยไม่ลังเล
ดีลี่ยังคงเอาผ้าห่มคลุมหน้าไว้ ไม่ขยับเขยื้อน แม้แต่เสียงหายใจก็ระมัดระวัง
หลินโม่พยักหน้าอย่างพอใจ เดินไปที่หัวเตียง เปิดผ้าห่มของเธอออก แล้วสัมผัสบรรยากาศต่างถิ่นอย่างละเอียดอีกครั้ง
แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้ใช้วิชา อาศัยฝีมือตัวเองล้วนๆ
พอเดาได้ว่าเวลาใกล้จะหมด หลินโม่ก็ตบดีลี่ที่กำลังทำความสะอาดให้เขาอยู่ สั่งให้เธอกลับไปเอาผ้าห่มคลุมหน้าต่อ
พลิกตัวลงจากเตียง หลินโม่หยิบยาป้องกันพิษออกมา เริ่มสวมชุดป้องกัน
ชุดกันสารเคมีทั้งตัว ถุงมือยาง หน้ากากกรอง อุปกรณ์ทุกชิ้นถูกสวมใส่ทีละชิ้น ตรวจซิปและเข็มขัดรัดซ้ำสองรอบ สุดท้ายยังใส่เครื่องตรวจวัดชีวภาพ
นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ ถ้าเผลอสูดเข้าไปหนึ่งที ตายเลย
ขยับจิต หลินโม่ก็มาถึงโลกที่หนึ่ง
รอบข้างยังคงมืดสนิท แสงไฟในบางห้องดับลงแล้ว
ไม่ไกลออกไป มีศพศิษย์หลายศพนอนเกลื่อนกลาดอยู่บนพื้น คงเป็นคนที่เดินตรวจตอนกลางคืนมาถึงตรงนี้ ไม่ทันตั้งตัวก็ถูกแก๊สพิษฆ่าตาย
หลินโม่ดูเครื่องตรวจวัดชีวภาพที่ข้อมือ เห็นว่าค่าพิษยังทะลุเพดานอยู่ เขาก็เก็บอาวุธชีวภาพบนพื้นเข้าไปในมิติ
ไม่รีบก้าวเดิน นั่งยองๆ อยู่ในที่มืดฟังอยู่สองนาทีเต็ม
นอกจากเสียงจิ้งหรีดประปรายกับเสียงลมพัดใบไม้เสียดสีกัน ก็ไม่มีอะไรอื่น
เขาถึงได้ลุกขึ้น เดินลัดเลาะไปทางหอเก็บคัมภีร์ท่ามกลางแสงจันทร์รางๆ
หอเก็บคัมภีร์เป็นอาคารไม้สามชั้น หลังคาโค้งงอน ยืนอยู่บนฐานหิน โดดเด่นกว่าอาคารเตี้ยๆ รอบข้าง
ประตูปิดสนิท ไม่มีแสงรั่วออกมาจากซอกประตูแม้แต่น้อย
หลินโม่ไม่แตะต้องประตู ใครจะรู้ว่าหลังประตูจะมีระฆังหรือกลไกอะไรซ่อนอยู่
เขาเดินไปที่หน้าต่างด้านข้าง ใช้ปลายมีดสั้นงัดกระดาษติดหน้าต่างออก แล้วยื่นหน้าเข้าไปมองข้างใน