ข้าอยู่ในที่สว่าง ศัตรูซ่อนในที่มืด ต้องนิ่งรับมือกับทุกความเปลี่ยนแปลง!
ถ้าเป็น...ผู้หญิงสองคนนั้นวางแผนทำร้ายตัวเองจริง หลินเฟิงก็ไม่รู้...จะทำเช่นไร!
ห้องทำงานแห่งหนึ่งในสถานีตำรวจ!
ซูชิวซินกำลังให้ปากคำ ในฐานะผู้เกี่ยวข้อง คำพูดของนางสำคัญยิ่ง
แต่คนที่มาบันทึกปากคำ ซูชิวซินไม่ชอบเลย
ชายวัยกลางคนหัวล้านคนหนึ่ง กับชายหน้าหวานที่ดูอ่อนแอไม่เอาไหนอีกคน
พวกเขาสวมหน้ากากสองชั้น นั่งห่างจากนางถึงแปดจั้ง กลัวว่าจะติดเชื้อ
แต่หว่างจือจือที่มากับนาง ก็บอกแล้วว่านางไม่สามารถแพร่เชื้อได้อีก
เพียงแค่กินยาให้ตรงเวลา ก็ไม่ต่างจากคนปกติ
"สวัสดีครับ ผมเป็นรองหัวหน้าสถานีตำรวจ ผมชื่อเว่ยจี้!"
"ผมคือ เว่ยฟา!"
"เราเป็นตำรวจ คุณไม่ต้องกลัวนะ หลินเฟิงถูกจับตัวไว้แล้วครับ"
"ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมครับว่า หลินเฟิงลักพาตัวคุณไปได้อย่างไร?"
ทั้งสองคนพยายามอย่างยิ่งที่จะแสดงท่าทีสุภาพ แต่คำถามที่ถามออกไปกลับชี้นำสูงมาก
คิ้วของซูชิวซินขมวดขึ้น นางมองคนทั้งสองที่ยืนอยู่ห่างออกไปด้วยแววตาเย็นชา
"ข้าไม่ได้ถูกหลินเฟิงลักพาตัว!"
"ข้าเต็มใจไปกับเขา!"
เว่ยจี้หัวล้านหยุดปากกาในมือทันที
นี่มันไม่เหมือนกับสิ่งที่ครอบครัวซูต้าเฉียงบอกเลย
หากซูชิวซินเต็มใจไปเอง เรื่องราวก็จะพลิกกลับโดยสิ้นเชิง
แววตาของเว่ยฟาเย็นเยียบ รีบพูดว่า "พวกเราสืบสวนมาแล้ว หลินเฟิงมันก็แค่ไอ้สารเลวไร้กฎหมาย"
"พี่สาวคนที่สองของเจ้าก็ถูกมันบีบบังคับจนหนีไป"
"แล้วยังมีอีก มันมีแนวโน้มใช้ความรุนแรง หรือว่าเจ้าไม่เคยถูกมันทำร้าย??"