ห้างสรรพสินค้าและห้างประชาชนเดิมทีก็เป็นไม้เบื่อไม้เมากันอยู่แล้ว
สินค้าที่ทั้งสองแห่งจำหน่ายก็ซ้ำซ้อนกันสูง แถมช่วงนี้ประเทศยังขาดแคลนวัสดุสิ่งของ
โควตาจัดซื้อมีจำกัดแค่นั้น ถ้าได้ของเจ้าเขาไป ก็หมดสิทธิ์ของอีกฝ่าย
ดังนั้นพนักงานจัดซื้อของทั้งสองแห่ง พอเจอหน้ากันก็พร้อมเปิดศึกทุกที ชนิดที่อยากจะฟาดหัวอีกฝ่ายให้แหลก
ตอนนี้ หัวหน้าฝ่ายจัดซื้อของห้างสรรพสินค้า เซี่ยโหวเฉากำลังจ้องเขม็งไปที่คนตรงหน้า
“ซือหม่าจิ้น แกอีกแล้ว!”
“ไอ้ผีดิบไม่ยอมไปผุดไปเกิด! คราวก่อนก็แย่งโควตาจักรยานฉันไป!”
“วันนี้ยังจะมาแย่งซื้อเครื่องเคลือบสีขาวอีก จะหาเรื่องให้ตัวเองลำบากใช่ไหม”
ซือหม่าจิ้น หัวหน้าฝ่ายจัดซื้อของห้างประชาชน เม้มปากอย่างไม่ยี่หระ
“โรงเตาเผาเซินซานบ้านแกเปิดรึไง ฉันมาบ้างไม่ได้?”
“ห้างสรรพสินค้าพวกแกชอบเอาเปรียบกินรวบมาตลอด ยังไง จะผูกขาดอีกงั้นสิ!”
“วันนี้ฉันขอบอกไว้เลย ชุดของขวัญเครื่องเคลือบสีขาว ห้างประชาชนเราขอเหมาหมด”
“แกอยากไปไหนก็ไป!”
เซี่ยโหวเฉาหน้าแดงก่ำ วางกระเป๋าสีดำเก่าๆ ลงบนโต๊ะ แล้วเริ่มปลดกระดุมเสื้อ
“เหี้ย! ซือหม่าจิ้น พวกเราก็เป็นคู่ปรับเก่ากันแล้ว วันนี้มาวัดกันให้รู้ดำรู้แดง วัดกันถึงตายเลย!”
ซือหม่าจิ้นวัยสี่สิบ แม้ตัวเล็กผอม แต่ก็ไม่ยั่น
โยนกระเป๋าหนังสีดำลงพื้น ถอดเสื้อ เตรียมเปิดศึก
สองคนที่แย่งโควตากันประจำ ไม่ใช่ครั้งแรกที่ต่อยตีกัน คำขู่ก็เคยปล่อยไปนับไม่ถ้วน
ทั้งคู่ก็เบื่อที่จะพูดแล้ว เข้าสู่กระบวนการลงไม้ลงมือโดยตรง
เช่นเดียวกัน นี่ก็แสดงถึงความเร่งด่วนที่ทั้งสองฝ่ายต้องการเครื่องเคลือบสีขาวหมู่บ้านเซินซาน