ตอนนี้ บรรดาเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ล้อมอยู่ก็อึ้งไปตาม ๆ กัน พวกเขาไม่เคยเห็นใครบ้าบิ่นขนาดนี้มาก่อน
โดยเฉพาะเว่ยฟา ในฐานะหลานชายคนโตของเว่ยจี้ ตอนนี้ไม่ยอมเข้าไปพยุงเว่ยจี้ แต่กลับหดตัวพยายามหลบไปอยู่หลังฝูงชน
ชาวบ้านที่มุงดูอยู่ด้านนอกยิ่งแตกตื่นราวกับหม้อระเบิด!
ในยุคนี้ คนที่กล้าตำรวจได้ นับว่าเป็นพวกไม่ธรรมดาจริง ๆ! คนบ้า อาชญากรนอกกฎหมาย!
ทรราช! ทรราชตัวจริง! ทรราชอันดับหนึ่ง! หลินเฟิงนี่มันทรราชชัด ๆ เลย!
ถึงแม้ว่าพวกเขาจะประณามหลินเฟิงในเชิงศีลธรรม ทางวาจาก็ไม่สนับสนุน แต่ใจที่อยากดูเรื่องสนุก แทบอยากให้หลินเฟิงต่อยให้หนักกว่านี้อีก!
หลินหมานชางและเถียนกวงมีสีหน้าเขียวคล้ำ มองหลินเฟิงด้วยสายตาเย็นชา ในใจทั้งเกลียดและก็ประหลาดใจ
ทรราชคนนี้เข้าใจกฎหมายจริง ๆ ด้วย! ถึงขั้นรู้แม้กระทั่งขั้นตอนการจับกุมของเจ้าหน้าที่ตำรวจ
รู้ดีว่าเรื่องนี้ปล่อยให้บานปลายต่อไปอีกไม่ได้แล้ว เถียนกวงใจเหี้ยมเกรียม ตะโกนเสียงดังลั่น: "หลินเฟิง! จะอาละวาดไปถึงไหนกัน!"
"ตอนนี้พวกเราในฐานะผู้บังคับใช้กฎหมาย จะเรียกตัวนายอย่างเป็นทางการด้วยวาจา!"
"ไปกับพวกเราสักรอบ! นี่คือบัตรประจำตัวของพวกเรา!"
"ตอนนี้ถูกกฎหมายแล้วใช่ไหม!"
เว่ยฟาและเว่ยจี้ได้ยินดังนั้น ก็รีบร้อนลนลานหยิบบัตรประจำตัวออกมาโชว์!
หลินเฟิงยิ้มพลางพยักหน้า "ฮ่า ๆ! พอจะเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาหน่อย!"
"ไอ้คนที่หน้าบวมเหมือนหัวหมูนั่น หมัดที่โดนไปคราวนี้ถือว่าไม่ฟรีหรอกนะ!"
"ข้ากำลังสั่งสอนนายให้รู้จักทำงาน! สองสามฝ่ามือนี่ถือเป็นค่าเล่าเรียนแล้วกัน!"
"ตกลง! ข้าไปกับพวกแก! ร่วมมือด้วย!"
ได้ยินว่าหลินเฟิงยอมร่วมมือ เว่ยฟา เว่ยจี้ เถียนกวง หลินหมานชาง หลินจื้อเฉียง และคนอื่น ๆ ก็เผยรอยยิ้มเหี้ยมโหดเจ้าเล่ห์ออกมาทันที
