สามวันต่อมา หลินเฟิงเรียกอารองหลินต้าซานและอาสามหลินต้าเหอมาพบ
ให้พวกเขาไปเรียกคนแถวหมู่บ้าน ขอแค่แรงงานหนุ่มฉกรรจ์
การสร้างเตาเผาต้องลงรากฐานก่อน เป็นงานใช้แรงล้วน ๆ
หลินเฟิงควักเงินห้าร้อยออกมา ให้ค่าจ้างสูงถึงห้าหยวนต่อคนต่อวัน
เที่ยงยังมีข้าวเลี้ยง แจกเงินกระจายดุจเทพประทานทรัพย์ไม่มีผิด
ทว่า มีข้อแม้ว่าเครื่องมือต้องเตรียมมาเอง
วันแรกมีคนมาเกือบสิบกว่าคน ทั้งคนในหมู่บ้านและหมู่บ้านใกล้เคียง
ผ่านการคัดเลือกโดยหลินต้าซานและหลินต้าเหอ ล้วนเป็นแรงงานหนุ่มแข็งแรงทั้งสิ้น
หลินเฟิงได้บอกข้อกำหนดกับหลินต้าซานและหลินต้าเหอไว้เรียบร้อยแล้ว อีกทั้งขีดแนวเขตฐานรากไว้ด้วย
หลังจากนั้น ครอบครัวหลินเหล่าอู่ก็มาช่วยด้วย เป็นผู้คุมงานให้
ต้องขุดลึกลงไปเกือบหนึ่งเมตร แล้วทุบให้แน่น ถมด้วยกรวด ดินเหลือง อิฐแตก แล้วบดทีละชั้น ๆ ให้แน่น
ไม่ได้ใช้ซีเมนต์ นี่เป็นสูตรพื้น ๆ ของชาวบ้าน
สมัยนี้ซีเมนต์แพงหูฉี่ ต่อให้หามาได้ คนส่วนใหญ่ก็ใช้ไม่เป็น
สู้ใช้วิธีที่ทุกคนคุ้นเคย ไว้ใจได้เหมือนกันไม่ดีกว่าเหรอ
วันนั้นผ่านไป ข่าวว่าหลินเฟิงจะสร้างโรงเตาเผา ก็แพร่กระจายไปทั่วทุกหมู่บ้าน
วันถัดมา หลินเฟิงให้หลินต้าซานกับหลินต้าเหอ ไปหาซื้อฟางข้าว อิฐเขียว หินระเกะระกะ อิฐแดง ฯลฯ แถบนั้น
แค่ราคาไม่เว่อร์เกินไป หลินเฟิงก็จ่ายเงินให้ทันที
ตกบ่ายของวันต่อมา ก็มีเกวียนม้าขนวัสดุเข้ามาในพื้นที่ก่อสร้างไม่ขาดสาย
ซูชิวซินและซูเซี่ยเหอ สะพายกระเป๋าผ้าบรรจุเงิน
ค่าแรงคนงาน ค่าวัสดุ ล้วนผ่านมือสองพี่น้องหมด
หลินเฟิงสั่งให้คนเริ่มทำอิฐดินดิบ!