พวกเขาทำงานกันมาครึ่งเดือน แต่ละคนหาเงินได้กว่าเจ็ดสิบหยวน!
ตอนแรกเริ่ม ทุกคนได้ยินว่าจะต้องมาทำงานให้หลินเฟิง ไม่มีใครอยากมาเลย
ก็หลินเฟิงน่ะ! เป็นนักเลงชื่อกระฉ่อนไปทั่วทุกหมู่บ้านเลยนะ!
ถ้าถึงเวลาไม่จ่ายเงินจะทำยังไง ใครจะกล้าไปมีเรื่องกับหลินเฟิง
แรก ๆ หลายหมู่บ้านรวมกันได้แค่สิบเอ็ดคน
ไม่คิดเลยว่าวันนั้น หลินเฟิงก็จ่ายค่าแรงให้ทันที คนละห้าชิ้น!
ในเวลานั้น คนงานในเมืองหนึ่งเดือนได้แค่สี่สิบห้าสิบหยวน
ค่าแรงนี่เป็นสามเท่าของคนในเมือง!
ยังไม่นับว่าตอนกลางวันยังมีข้าวเลี้ยงอีกมื้อ!
นึกว่าจะแจกแค่หวอโถวสองสามชิ้นกับผักดองก็น่าจะพอแล้ว
ไม่คิดเลยว่าวันแรก ก็ตุ๋นเนื้อ! เนื้อเพียบ! มันฝรั่งตุ๋นเนื้อ!
ในชามมีอย่างน้อยเจ็ดแปดชิ้น เนื้อชิ้นใหญ่ ๆ!
นี่มันกับข้าวจานเด็ดนะ วันตรุษยังไม่กล้ากินกันขนาดนี้!
ดังนั้นวันที่สอง คนก็มาสามสิบกว่าคน
ก็ยังเหมือนเดิม จ่ายเงินหลังเลิกงาน ข้าวกลางวันอิ่มหนำ แถมยังกินดีอีก
พอถึงวันที่สาม ทั่วทุกหมู่บ้านก็กระจายข่าวไปทั่ว ว่าหมู่บ้านเซินซานมีงานดี ๆ
เช้าตรู่ก็มีชายฉกรรจ์เจ็ดสิบกว่าคนมาถึง
ไม่กลัวหลินเฟิงนักเลงคนนี้จะไม่จ่ายเงินอีกต่อไป รีบกรูกันไปที่หมู่บ้านเซินซาน
หลินเฟิงเห็นท่าไม่ดี เลยให้หลินต้าซานกับหลินต้าเหอคุมเข้ม
ถึงได้คัดเอาแต่ชายฉกรรจ์มีประสบการณ์ไว้ห้าสิบคน
วันนี้ก็เหมือนกัน ตอนกลางวันเป็นเต้าหู้ผักกาดขาวตุ๋นวุ้นเส้น ถึงจะไม่มีเนื้อ!
แต่น้ำมันก้นหม้อใส่มาเต็มที่ คราบน้ำมันลอยอยู่ในหม้อหอมกรุ่นยั่วน้ำลาย!
ใคร ๆ ก็พูดว่า ผักกาดขาวเต้าหู้ใส่วุ้นเส้น ดีกว่าเลิศรสจากภูเขาและทะเล