เมื่อได้ยินว่าจี้หวยเลือกตัวเองเอง เสิ่นอี้โรวก็ยกมุมปากขึ้นอีกครั้งในที่สุด: "ดี"
คอมเมนต์: [ได้เลย ได้เลย แบ่งแบบนี้แหละ]
[อี้โรวเชื่อง่ายจริง ๆ ฮ่า ๆ]
แบ่งกลุ่มเสร็จ แต่ละกลุ่มก็เริ่มลงมือทันที
เมิ่งฉี เหอชื่อหวี่ และเจียงหยุนจี้อยู่ที่จุดเดิม
เจียงหยุนจี้: "พี่สาวสองคนมีความคิดเห็นยังไงบ้างไหม?"
เมิ่งฉีดวงตาสว่างขึ้น: "เราพอจะมีโอกาสสร้างแบบสองชั้นไหม ชั้นหนึ่งอยู่บนพื้น ชั้นหนึ่งอยู่บนต้นไม้ ทำเป็นบ้านต้นไม้แบบง่าย ๆ?"
เหอชื่อหวี่: "ความคิดนี้ไม่เลว แต่จะเป็นไปได้ไหมนะ?"
"รอแป๊บหนึ่งนะ"
เมิ่งฉีวิ่งไปอีกด้านหนึ่งเก็บกิ่งไม้เล็ก ๆ กับใบไม้สองสามใบ "พวกเรามาลองกันก่อน"
จากนั้นสามคนก็ย่อตัวลงตรงนั้น หัวสมองน้อย ๆ ที่ฉลาดทั้งสามหัวชนกันศึกษากันทันที
เมิ่งฉี: "แบบนั้นแล้วก็แบบนี้ แล้วก็แบบนี้แล้วก็แบบนั้น"
เจียงหยุนจี้: "หรือว่าควรแบบนั้นแล้วก็แบบนี้ แล้วก็แบบนี้แล้วก็แบบนั้นจะแข็งแรงกว่า?"
"ว้าว นายฉลาดจังเลย!"
เมิ่งฉียิ่งพูดยิ่งตื่นเต้น "สุดท้ายก็เอาใบไม้กับแผ่นพลาสติกปูไว้ด้านบน ฝนตกก็ไม่ต้องกลัว"
เหอชื่อหวี่: "เพอร์เฟกต์!"
คอมเมนต์:
[ฮ่า ๆ ๆ สามคนนี้เล่นขายของกันอยู่เหรอ?]
[ทั้งสามคนเข้ากันได้ดีมาก ฮ่า ๆ!]
[สติปัญญาดีเลิศทั้งสามคน สู้ ๆ!]
[อย่าพูดเลย ฉันค่อนข้างลุ้นว่าบ้านหลังนี้จะสร้างสำเร็จไหม]
[เมิ่งฉีเก่งเรื่องชมคนอื่นจัง แบบนี้ห้องอาบน้ำของพี่เย่มีหวังแล้ว]
[ว่าแต่อวี้เย่ยังไม่มาเลยนะ? เร็ว ๆ หน่อยสิ!]
