อวี้เย่รู้สึกเป็นครั้งแรกว่า แบบทดสอบจิตวิทยาน่าเบื่อทั้งหลายของจงหยูในยามปกติก็ไม่ได้ไร้สาระไปเสียทั้งหมด
ที่เขาตอบได้ก่อนใคร จริง ๆ แล้วเพราะเขาเคยทำโจทย์ข้อนี้มาก่อน
นั่นเป็นตอนที่พวกเขาเพิ่งขึ้นมหาวิทยาลัยปีหนึ่ง วัยที่หัวใจเพิ่งเบ่งบาน เด็กสาวมักชอบพูดคุยกันเรื่องแบบนี้
ครั้งนั้นตอนที่จงหยูกับเมิ่งฉีคุยเรื่องเดียวกันนี้ เขาบังเอิญได้ยินพอดี
เมิ่งฉีคิดอยู่นานถึงห้านาที สุดท้ายบอกว่าประเภทเหล่านี้ล้วนด้านเดียวเกินไป เธอขอเลือกประเภทอื่นแล้วกัน
“งั้นฉันก็อยากดูนักว่า คนที่เธอจะตกหลุมรักในอนาคตจะต้องเป็นคนที่มีหลายมิติสักแค่ไหน”
ตอนนี้อวี้เย่ยังนึกออกว่าตอนนั้นจงหยูประเมินการเลือกของเมิ่งฉีว่าอย่างไร
“ขอแสดงความยินดีกับคุณอวี้ที่ทำแบบทดสอบความเข้าใจกันสำเร็จ พร้อมกันนี้ยังปลดล็อกภารกิจลับใหม่ด้วย”
เสียงของผู้กำกับรองดึงความคิดของอวี้เย่กลับมา
อวี้เย่: “ยังมีภารกิจลับอีกเหรอ?”
“ถูกต้อง ภารกิจลับคือภายในวันนี้ คุณต้องทำให้แขกรับเชิญสาวที่เข้าใจคุณที่สุดพูดประโยค ‘คุณเก่งจริง ๆ’ ออกมา ก็จะได้รับบัตรเชิญประสบการณ์อาบน้ำสุดหรูบนเกาะร้าง”
“กล่าวคือ ถ้าจากปากเมิ่งฉีพูดคำว่า ‘คุณเก่งจริง ๆ’ ออกมา ภารกิจก็สำเร็จ”