หนึ่งในนั้นเป็นละครเกี่ยวกับความรัก
ตัวเอกเป็นเพื่อนสมัยเด็กที่เติบโตมาด้วยกันคู่หนึ่ง ตอนแรกยังไม่เข้าใจความรัก ต่างก็เคยพบเจอคนอื่นมาบ้าง แต่สุดท้ายหลังผ่านเรื่องราวมากมาย ก็ยังลงเอยเป็นคนรักของกันและกัน
“งั้นความชอบกับความเคยชินต่างกันยังไงล่ะ?”
อวี้เย่ทวนประโยคหนึ่งในบทละครซ้ำอีกครั้ง
“นายพึมพำอะไรอยู่คนเดียวเนี่ย?”
เมิ่งฉีเดินออกมาจากห้องตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ พอออกมาก็เห็นอวี้เย่กำลังขมวดคิ้วครุ่นคิดอะไรบางอย่าง
“ไม่มีอะไร เห็นคุณกำลังเรียนอยู่ ผมก็ต้องขยันตามบ้างสิ”
เห็นเมิ่งฉีถือเสื้อคลุมอยู่ เขาจึงปิดโทรทัศน์แล้วลุกขึ้น “จะออกเดินทางแล้วเหรอ?”
“อืม ใกล้แล้ว ต้องแวะเติมน้ำมันก่อน”
ทั้งสองคนหยิบขยะของเมื่อวานออกไป แล้วทยอยกันออกจากบ้าน
วันนี้อวี้เย่เป็นคนขับรถ เมิ่งฉีนั่งเบาะข้างคนขับ
ระหว่างทาง ทั้งคู่ได้รับข้อความจากรายการเต็มคะแนนหัวใจสั่นไหว แจ้งเวลาถ่ายทำครั้งถัดไป
“เอ๊ะ” เมิ่งฉีวางโทรศัพท์แล้วหันไปมองอวี้เย่
“ฉันสงสัยมานานแล้ว นายยุ่งจนแทบไม่มีเวลาหายใจ แล้วทำไมถึงมาร่วมรายการนี้ล่ะ?”
“แค่ก”
เอาเป็นว่าตอนแรกพอรู้ว่าเธอก็จะมาร่วมรายการนี้ด้วย พอทางรายการติดต่อมาอีกครั้ง เขาก็ตอบตกลงทันที
แต่ที่มาที่นี่เพราะอะไรกันแน่ กลัวว่าเธอจะถูกเสิ่นอี้โรวรังแก หรือกลัวว่าเธอจะเจอแขกรับเชิญชายที่ไม่น่าไว้ใจ หรือเพราะเหตุผลอื่น เขาเองก็อธิบายไม่ถูก
“งานก็คืองาน จะมีเหตุผลอะไรตั้งมากมาย”