พิธีกรย่อมถามคำถามแบบนี้อยู่แล้ว คำถามเดียวก็เรียกเสียงฮือฮาในงานและดึงเรตติ้งได้ แม้แต่เมิ่งฉียังเงี่ยหูฟัง
เธอเองก็อยากฟังให้ชัด ๆ ว่าคนนอกพูดถึงครูอวี้กันอย่างไร
“ครูอวี้เย่เป็นแบบอย่างของหนูค่ะ เขาจริงจังกับงานมาก และรับผิดชอบต่อพวกเราเหล่าผู้เข้าแข่งขันเป็นอย่างดี” ผู้เข้าแข่งขันหญิงรูปร่างสูงโปร่งคนหนึ่งพูดขึ้นก่อน
เด็กหนุ่มที่อยู่ข้าง ๆ พูดต่อว่า
“ความสามารถในการทำงานของครูอวี้ก็ยอดเยี่ยมมาก เขาชี้ได้ทันทีว่าปัญหาของเราอยู่ตรงไหน แถมยังสอนวิธีแก้ให้ด้วย”
“อีกอย่าง เขาเป็นคนอบอุ่นมาก ถึงภายนอกจะดูเข้มงวด แต่ก็ใส่ใจพวกเรามากเหมือนกัน ชอบเอาของกินมื้อดึกมาให้ พอเห็นใครสภาพไม่ดี ก็จะรีบช่วยปรับให้ทันที”
...
มือที่กำลังแกะเปลือกกุ้งของเมิ่งฉีสั่นไปนิดหนึ่ง
โห คนที่พวกเขาพูดถึงนี่คืออวี้เย่ที่เธอรู้จักจริง ๆ เหรอ?
น้องชาย นายกำลังทำเหมือนที่ฉันทำอยู่หรือเปล่า? พูดปดต่อหน้ากล้องแบบนี้ไม่ดีนะ
เมิ่งฉีนั่งฟังเหล่าผู้เข้าแข่งขันบนเวทีผลัดกันประโคมคำชมให้ครูอวี้อย่างเพลิดเพลิน
พอช่วงนี้จบ เธอถึงค่อยเร่งเสียงทีวีขึ้นอีกสองสามระดับ แล้วกลับไปทำงานต่อ
ตอนทำอาหารเธอมีขั้นตอนเป็นระเบียบ เนื้อที่ต้องหมักก็หมักไว้ก่อน จากนั้นค่อยไปล้างผักและหั่นผัก
ระหว่างรอน้ำเดือด เธอก็เก็บเตาที่รกเลอะเทอะให้สะอาดเรียบร้อย